BOEKEN

BOEK

Suriname, ik ben

Suriname, ik ben

Bea Vianen

Sita groeit op in het Suriname van de jaren vijftig, ergens tussen het oerwoud en de stad, in een gebied waar mango- en guavebomen groeien en de muskieten onophoudelijk gonzen. Te midden van die natuur vol avonturen zou Sita zich het liefst verliezen in de poëzie van de Tachtigers. Maar daarvoor is nauwelijks tijd, want na het overlijden van haar moeder draagt ze de zorg voor haar autoritaire vader en haar zwijgzame
broertje Ata. De stilte in huis beklemt haar en roept vragen bij haar op.

Waarom praat niemand over het verleden? Waarom verliet haar grootvader de familie en vertrok hij na het aflopen van zijn arbeidscontract terug naar India?

Haar zoektocht naar antwoorden loopt telkens op niets uit. Niemand kan of wil haar helpen. In de tussentijd moet ze zich staande houden op school, tussen haar klasgenoten van verschillende afkomst, die tegenstrijdige opvattingen hebben over religie en emancipatie. Ze moet vechten voor haar toekomst, voor een plek binnen de maatschappij die als een gevaarlijk oerwoud voelt. Als ze vlak na haar examens zwanger wordt van haar buurtgenoot Islam, zit er niets anders op dan met hem in het huwelijk te treden. Het betekent het einde van de toekomst die ze voor ogen had, waarin ze eindelijk vrij zou zijn. Dat stelt haar voor eenzelfde vraag als haar grootvader: kiest ze voor zichzelf, of voor haar familie?

Bea Vianen overleed in 2019. Nu, meer dan vijftig jaar na de eerste publicatie van haar debuutroman, verschijnt haar Suriname, ik ben opnieuw. Het is nog even actueel en aangrijpend als toen

   

'Suriname, ik ben is een schitterende roman, die je - zonder het slot weg te willen geven - met een klap in het gezicht achterlaat.' – NRC*****

‘Suriname, ik ben is een beklemmende maar tegelijk ook vitale roman (…) Het is een gelukkige keuze dit boek opnieuw uit te geven. Niet alleen omdat de Nederlandse literatuurgeschiedenis niet zo veel geslaagde coming of age-romans van vrouwelijke schrijvers kent, maar ook omdat de zucht naar vrijheid zich hier voltrekt tegen een koloniale achtergrond. Hoe vind je vrijheid in een land dat geen echte vrijheid kent?’ – De Groene Amsterdammer

‘Gezien de toenemende aandacht voor de koloniale geschiedenis, is deze heruitgave een voltreffer. (…) Vianen was haar tijd vooruit.’ – de Volkskrant

'Een belangwekkende coming-of-ageklassieker' – Het Parool

‘Haar nu heruitgegeven debuut is koortsig sensueel en prachtig (...) Dankzij de heruitgave van deze sensitieve roman worden niet alleen Vianen en haar werk, maar ook de gevolgen van 'ons' koloniaal verleden aan de vergetelheid onttrokken én terecht.’ – Trouw

‘Hoewel Suriname, ik ben zo’n halve eeuw oud is, en er geregeld een Surinaamse frase opduikt, leest het vlot weg. Het geeft een onstuimig beeld van etnische verdeeldheid en is een intiem pleidooi voor persoonlijke vrijheid.’ – Friesch Dagblad

‘Het is een roman die je niet weg kunt leggen. Een ontzettend goed boek, heel actueel, je wordt er meteen ingetrokken. Een Surinaams meesterwerk herontdekt.’ – Michel Krielaars in NRC-podcast Tussen de regels

Suriname, ik ben is het hartverscheurend verhaal van een jonge vrouw die moet opboksen tegen een wereld waarin haar plek op voorhand is bepaald door culturele tradities. Vianen toont dat het streven naar vrijheid het hoogste goed is, maar laat tegelijk zien dat men daarvoor soms grote offers moet doen. Haar werk blijft belangrijk en actueel, en grijpt nog steeds naar de keel, meer dan vijftig jaar na datum.’ – Literair Nederland

‘De boeken van Bea Vianen zijn zo vaak gelezen, omdat de literaire kracht ervan ontegenzeglijk groot is en omdat Bea Vianen zo zuiver het perspectief van een kritische generatie van Surinamers weet te verwoorden. (…) Het is een goede keuze van Kunti Elstak en Uitgeverij Cossee dit boek uit te geven in een herziene uitgave.’ – De Ware Tijd

‘Snoeigoed. Compact en zó evocatief. Je ziet het, je proeft het, je ruikt het, je voelt het. Het moet voortaan op de Nederlandse Leeslijst.’ – Lidewijde Paris in Nieuwsweekend

'Ik kende het niet, maar nu ik het gelezen heb, begrijp ik het enthousiasme waarmee het is onthaald. Een ware taalschat.' – Frits Spits in De Taalstaat

‘Het is fijn dat nu meer dan vijftig jaar na de eerste publicatie van haar debuut het boek opnieuw verschijnt. (…) Het is nog even actueel en aangrijpend als toen. Een boek dat je gewoon gelezen moet hebben.’ – Dreamz World