BOEKEN

BOEK

Te vroeg geboren. Dagboek over mijn zoon

Te vroeg geboren. Dagboek over mijn zoon

Jowi Schmitz

Te vroeg geboren is een verslag van de geboorte en de ontwikkeling van een veel te vroeg geboren kind. Een persoonlijk verhaal op het scherp van de snede over de dunne lijn tussen leven en dood.

Milo had vijfentwintig procent kans om gezond te overleven, hoorde Jowi Schmitz in het ziekenhuis. Terwijl haar pasgeboren kind bedekt met draadjes in een plastic bakje lag, deed ze wat ze kon om zálf te overleven. Maar ze kon niets doen, dus schreef ze. Over tegenstrijdige gevoelens: de frustraties en de angst, de hoop en de liefde. Over het geluk en het ongeluk tegelijkertijd.

Door stukje bij beetje meer over Milo te verwoorden, door over zijn leven te vertellen, werd hij steeds echter – en als hij echt is, blijft hij misschien wel in leven.
Openhartig stelt Schmitz de vragen waar zij en de vader van Milo mee worstelen. De confrontatie met de werkelijkheid is hard: een kind krijgen ís niet altijd idyllisch. Wat als hij minder weegt dan een pak suiker? Wat bedoelt de dokter met ‘kans op restschade’? Wat doe je als je hoort dat de kans dat je kind sterft of blijvende schade oploopt groot is, en niemand zegt: ‘het komt wel goed’? Wanneer wordt dat kind, in dat bakje met die draadjes, jóuw kind?

Te vroeg geboren is even vervreemdend als herkenbaar, voor alle ouders en voor iedereen die zoiets in zijn of haar omgeving meemaakt. Onthutsende constateringen gaan hand in hand met warme, liefdevolle scénes. ‘Ik begin van Milo te houden,’ schrijft Schmitz elf dagen na zijn geboorte. ‘Nu móet hij het wel redden.’

Ook verkrijgbaar als eboek

   

14 mei 2013
We hebben een zoon. Hij heet Milo en hij is gisteren om 18:35 geboren. Lag met zijn voeten al naar buiten en dwars bovendien, er was geen houden aan, het kwam uit het niets en dat heb ik wel honderd keer in mijn hoofd gezegd. Dit gebeurt echt. Dit is nu. Niet te stoppen.
Ik heb een zoon die is geboren met 26 weken en 1 dag. Hij ziet eruit als een iets te rood, haarloos, pasgeboren poesje. Zijn hoofd verdwijnt in alle apparaten, zijn ogen zijn dicht. Als ik niet al een keer eerder een kind had gekregen, zou ik gek worden van angst.

18 mei 2013
‘Zouden er mensen zijn die niet meer naar het ziekenhuis gaan?’ vraagt Edwin onder de douche. ‘Die pas na veertien weken komen kijken of hun kind al af is?’

21 mei 2013
Milo heeft een goeie nacht gehad met maar drie of vier ‘incidentjes’.
Maar drie of vier keer hield zijn hart ermee op. Dat is normaal bij extreem prematuren, maar ik kan er niet aan wennen. Zelfs al is hij omringd door de allerbeste zorg, dat hoort niet, dat je kind ‘zo lekker ligt te slapen’ dat zijn hart ook in slaap valt.

28 mei 2013
Ik til Milo’s benen te hoog op. Zijn hartslag valt weg; te veel druk op zijn longen.
‘Vermoord ik bijna mijn eigen kind door zijn benen op te tillen,’ zeg ik als Milo weer ademt.
De verpleegkundige kijkt geschrokken. Edwin lacht even.


Download het fragment als PDF

'Te vroeg geboren is een ontroerend en herkenbaar verslag; een messcherp geschreven analyse van angst.' - de Volkskrant ****

'Wat het requiem Tonio van A.F.Th. van der Heijden is voor de ouders van een overleden kind, is Te vroeg geboren voor hen die worden geconfronteerd met een couveusekind. Alhoewel dit dagboek bij alle ouders wel iets zal oproepen. Het handelt immers voornamelijk over hoop en liefde en de angst die je om het welzijn van je kinderen kunt hebben.' - Tzum.info

‘Schmitz wisselt dagdagelijkse beslommeringen af met gevoelige passages, met hier en daar een filosofische bedenking bij wat hun gezin al die tijd in beslag neemt. Het ene moment meldt ze droog: ‘Hij drinkt, hij slaapt, hij is af en toe heel wakker. Het gaat goed met Milo.’ Op en ander moment klinkt het bijna humoristisch maar wondermooi: ‘Milo is gewoon een baby waar ze de verpakking wat lang omheen hebben laten zitten.’ Het is net die afwisseling die dit boekje zo mooi maakt. Die maakt dat je het nog eens leest en daarna nog eens. De emotionele impact is bij momenten groot, maar net doordat de schrijfsters juist doseert, is het nooit over-the-top. Nergens wordt ze larmoyant, steeds is er die speelse relativering, wellicht ook als een soort bescherming voor haarzelf en haar gezin. Wie in een gelijkaardige situatie zit/zat zal er troost en/of herkenning in vinden, maar ook de neutrale lezer zal, net omwille van Schmitz poëtische overpeinzingen en sprankelende taal, genoeg plezier vinden in dit prachtige boekje. Door de compacte vorm nodigt het ook tot herlezing. Het was onze eerste kennismaking met Jowi Schmitz, maar zijn op basis van dit kleinood benieuwd naar meer. Veel meer.’ – CuttingEdge.be ****

'Het boek is een standbeeld voor Milo, het zoontje van Jowi Schmitz en Edwin. Iedere dag schreef Schmitz een fijnzinnig en vaak ontroerend blogje, dat ze deelde met Facebook-vrienden die zo met haar gezin konden meeleven. Verwondering en humor zijn de sleutelwoorden van het boek, die het verdriet en de angst verteerbaar houden. Met sierlijke en uiterst precieze eenvoud treft Schmitz ieders hart.' - De Morgen

'Schrijnend en puur.' - Boekhandel Over het water, Amsterdam

‘Jowi Schmitz neemt je mee en schrijft met verbazing over zaken die zwaar zijn, maar vaak met galgenhumor worden benoemd. Maar ook over de ‘incidentjes’ die te vroeg geboren kinderen vaker hebben. Dat Jowi ook schrijft over de zware periode na de opname op de IC: hoe ze thuis verder gaat met vijf poezenjongen en twee jonge kinderen waarbij het voor de jongste belangrijk is om hem door het eerste jaar te krijgen.  Een boek dat je bijblijft onder andere om al de hier genoemde redenen.’ – Patientervaringsverhalen.nl

'Boeiend is het hechtingsproces. Ondanks de emotionele achtbaan van Milo's eerste maanden heeft Jowi Schmitz haar ervaringen heel leesbaar opgeschreven.' - Medisch Contact

Jowi Schmitz wint de Grote Inktslaaf Literatuurprijs 2014

Voor de tweede maal wordt De Grote Inktslaaf Literatuurprijs uitgereikt. Vorig jaar ging de prijs naar Bart Stouten voor Kersen eten om middernacht. Dit jaar zijn er twee winnaars: Jaap Robben met Birk en Jowi Schmitz’ met Te vroeg geboren. De prijs wordt uitgereikt op de Beurs van Bijzondere Uitgevers op 7 december in Pradiso in Amsterdam.

Bron: Tzum.info

Bespreking op CuttingEdge.be

Bij Jowie Schmitz ging er in die negen maanden zwangerschap wel iets fout. Haar zoontje Milo werd namelijk geboren na amper 26 weken en één dag. Veel te vroeg, en dus worden Schmitz, haar man Edwin en haar ouder zoontje Woek noodgedwongen ondergedompeld in de wereld van de NICU, ofte de Neonatale Intensive Care Unit.

Bron: CuttingEdge.be

Artikel in Medisch Contact

Zeven maanden later, aan het eind van het boek vraagt Schmitz zich af of je anders houdt van een te vroeg geboren kindje en of ze meer van een op tijd geboren Milo zou houden. Ondanks die emotionele achtbaan van Milo’s eerste maanden heeft Schmitz haar ervaringen heel leesbaar – en soms zelfs anekdotisch – opgeschreven

Bron: MedischContact.Artsennet.nl

Bespreking door Literair Nederland

Op 13 mei 2013 wordt Milo geboren. Een prematuur na een zwangerschap van 26 weken en één dag. Hoe groot is de kans dat zo’n wezentje ter grootte van een mannenvoet en nog lichter dan een pak suiker het haalt?

Bron: LiterairNederland.nl

Jowi Schmitz te gast bij Nooit meer slapen

Milo had vijfentwintig procent kans om gezond te overleven, hoorde schrijfster Jowi Schmitz in het ziekenhuis. Terwijl haar pasgeboren kind bedekt met draadjes in een plastic bakje lag, deed ze wat ze kon om zélf te overleven. Lotje Ijzermans praat met Jowi Schmitz over haar boek 'Te vroeg geboren', een verslag van de geboorte en de ontwikkeling van een veel te vroeg geboren kind, over tegenstrijdige gevoelens: de frustraties en de angst, de hoop en de liefde. Over het geluk en het ongeluk tegelijkertijd.

Bron: VPRO.nl

Bespreking op Tzum.nl

Wat het requiem Tonio van A.F.Th. van der Heijden is voor de ouders van een overleden kind, is Te vroeg geboren voor hen die worden geconfronteerd met een couveusekind. Alhoewel dit dagboek bij alle ouders wel iets zal oproepen. Het handelt immers voornamelijk over hoop en liefde en de angst die je om het welzijn van je kinderen kunt hebben.

Bron: Tzum.info

Artikel op Twijfelmoeder.nl

Jowi Schmitz beviel van haar zoon Milo toen hij 26 weken en 1 dag was. Ze schreef hierover het boek ‘Te vroeg geboren. Dagboek over mijn zoon’. Voor TwijfelMoeder beschrijft ze die heftige periode.

Bron: Twijfelmoeder.nl

Artikel op Me-to-We.nl

Bijna een jaar geleden kreeg schrijfster Jowi Schmitz (1972) een kindje van nog geen 26 weken oud. Hier beschrijft ze die eerste zenuwslopende dagen. (Wij hielden het niet droog.)

Bron: Me-to-We.nl

bekroond met de Inktslaaf Literatuurprijs 2014