BOEKEN

BOEK

Zomerleugens

Zomerleugens

Bernhard Schlink

Is een leven zonder leugens en de warmte van zelfbedrog wel leefbaar?

Is een leven zonder leugens en de warmte van zelfbedrog wel leefbaar?

Voorstellingen van het leven, verwachtingen ten aanzien van de liefde, wijsheid die komt met de jaren - wat is illusie en wat is waar? Wat te doen wanneer een droom in één klap uiteenspat. Vluchten in een nieuwe illusie? Misschien zijn we helemaal niet opgewassen tegen een leven zonder leugens en zelfbedrog.

Naseizoen aan zee. Tijdens zijn lange wandelingen heeft hij haar vaker in het strandcafé gezien, meestal met een krant of tijdschrift. Op een dag spreekt hij haar aan, en hij doet dat op een sympathiek schuchtere manier. Op de weg terug naar haar vakantieverblijf nodigt zij hem onder zijn paraplu uit om de volgende dag met haar te ontbijten, en zo begint iets, wat je een ingetogen geluk mag noemen.

Zij hebben elkaar veel te vertellen in deze regenachtige nazomerdagen, en hoe meer zij over hun verleden praten, des te duidelijker wordt een gezamenlijke toekomst voorstelbaar. Sterker nog, alle twee denken te voelen, samen gaat het lukken. Maar waarom is hij, na een roerend afscheid, toch zo opgelucht en verheugt hij zich zo op zijn gewone leven alleen thuis?

In Schlinks zeven vertellingen van een bijna melancholieke schoonheid - stuk voor stuk romans in een notendop - zijn de bedachte en de spontane, de ondoordachte en de verstandige leugens waarmee we leven altijd aanwezig. Van comfortabel zelfbedrog tot een leven dat een serie van meesterlijke leugens blijkt te zijn. En wij stellen verbaasd vast dat we de leugenaars heel goed begrijpen. Alsof we ons op de een of andere manier betrapt voelen.

   

Voor de douane moesten ze afscheid nemen. Maar omdat alle desks en controleposten op het kleine vliegveld zich in dezelfde ruimte bevonden, kon hij haar met zijn blik volgen toen ze haar tas op de band legde, door het detectiepoortje ging, haar instapkaart liet zien en naar het vliegtuig werd gebracht. Het stond direct achter de glazen deur op de taxibaan.

Ze keek steeds om en zwaaide. Op de trap van het vliegtuig draaide ze zich voor het laatst om, lachte en huilde en legde haar hand op haar hart. Toen ze in het vliegtuig verdween, zwaaide hij naar de kleine raampjes, maar hij wist niet of ze hem zag. Toen werden de motoren gestart, de propellers draaiden, het vliegtuig begon te rijden, steeds sneller, en steeg op.

Zijn vlucht ging pas over een uur. Hij haalde koffie en een krant en installeerde zich op een bank. Sinds ze elkaar hadden leren kennen, had hij geen krant meer gelezen en geen kop koffie meer alleen gedronken. Toen hij na een kwartier nog steeds geen regel had gelezen en geen slok had gedronken, dacht hij: ik ben het alleen-zijn verleerd. Die gedachte beviel hem.

Dertien dagen geleden was hij aangekomen. Het seizoen was afgelopen en daarmee ook het mooie weer. Het regende, en hij bracht de middag door met een boek op de overdekte veranda van zijn bed & breakfast. Toen hij zich de volgende dag in het slechte weer schikte en in de regen over het strand naar de vuurtoren liep, kwam hij de vrouw eerst op de heenweg en later op de terugweg tegen. Ze glimlachten naar elkaar, nieuwsgierig bij de eerste en al een beetje vertrouwd bij de tweede keer. Zover het oog reikte waren zij de enige wandelaars, en deelgenoten in lijden en vreugde; beiden zouden ze liever een heldere, blauwe hemel hebben gehad, maar ze genoten van de zachte regen.

’s Avonds zat ze alleen op het terras van het populaire visrestaurant, dat met een plastic dak en plastic vensters al klaargemaakt was voor de herfst. Voor haar stond een vol glas en ze las een boek – een teken dat ze nog niet gegeten had en niet op haar man of vriend wachtte? Besluiteloos bleef hij in de deuropening staan, totdat ze opkeek en vriendelijk tegen hem lachte. Toen raapte hij zijn moed bij elkaar, liep naar haar tafeltje en vroeg of hij erbij mocht komen zitten.
‘Natuurlijk,’ zei ze en legde haar boek weg.

Hij ging zitten, en omdat zij al had besteld, kon ze hem adviseren. Hij koos de kabeljauw die zij ook had genomen. Vervolgens wisten ze allebei niet hoe ze een gesprek moesten beginnen. Het boek hielp niet, het lag zo dat hij de titel niet kon lezen. Ten slotte zei hij: ‘’t Heeft toch wel wat, zo’n late vakantie op de Cape.’
‘Omdat het zulk mooi weer is?’ Ze lachte.

Dreef ze de spot met hem? Hij keek haar aan – geen mooi gezicht, te kleine ogen en een kin die te groot was, maar haar gezicht stond vrolijk, niet spottend, misschien een beetje onzeker. ‘Omdat je het strand voor jezelf hebt. Omdat in restaurants waar in het seizoen geen tafeltje vrij is, nu plaats is. Omdat je met weinig mensen minder alleen bent dan met veel.’
‘Komt u altijd als het seizoen voorbij is?’

‘Ik ben hier voor het eerst. Eigenlijk moet ik werken. Maar mijn vinger wil nog niet, en die kan zijn oefeningen hier net zo goed doen als in New York.’ Hij bewoog de pink van zijn linkerhand heen en weer, boog en strekte hem.
Verwonderd keek ze naar de pink. ‘Waar oefent die voor?’
‘Voor de fluit. Ik speel in een orkest. En u?’

‘Ik heb pianoles gehad, maar ik speel nog maar zelden.’ Ze bloosde. ‘Ik ben als kind hier vaak met mijn ouders geweest en heb soms heimwee. En als het seizoen is afgelopen, heeft de Cape de charme die u zojuist hebt beschreven. Alles is leger, rustiger – ik houd daarvan.’


Download het fragment als PDF

'In Zomerleugens bevindt Schlink zich weer op het hoge niveau van De voorlezer.' - de Volkskrant *****

'Schlinks werk heeft minstens het niveau van het beste van Bellow, Cheever of Updike. Hij trakteert ons op een unieke, bitterzoete leeservaring. De mooiste in jaren. En Nelleke van Maaren levert daar een vertaling bij die leest alsof je kennisneemt van het werk van een zeer getalenteerde Nederlandse schrijver.' - vijf sterren recensie op Nu.nl *****

'Sublieme vertelkunst verslaat alle twijfels. Knap geconstrueerde verhalen met de allure van novelles.' - Anneriek de Jong op NRC.nl

'In zijn nieuwste boek Zomerleugens toont de Duitse schrijver Bernhard Schlink zich alweer een vlot verteller en een scherp vragensteller.' - Liberales.be

'Zeven verhalen (compacte miniromans) waarin Bernhard Schlink personages neerzet in de Verenigde Staten, Frankrijk en Duitsland. Wat maakten ze van hun leven? Hoe oordelen ze over genomen beslissingen, vooral betreffende relatieproblemen?' - Vrij Nederland.nl

'Verhalen van Bernhard Schlink (Liefdesval en Zomerleugens) zijn allemaal potentiële films.' - actrice Carine Crutzen

'Ik raakte ontroerd en genoot van de serene stijl. Absoluut subliem.' - Psychologie Magazine

'De verzorgd geschreven verhalen scheren langs de afgrond van het triviale, lezen gemakkelijk en hebben zo ondanks het demasqué dat veel personen treft eerder een ontspannende dan een reflecterende functie.' - NBD|Biblion

Bespreking uit de New York Times

Unlike many novelists, who use short fiction as a rest stop on the highway to longer works, Schlink seems to have lingered with these stories. Each story in “Summer Lies” has heft, solidity — even more of an accomplishment given the delicate, fleeting emotions it captures.

Bron: NYTimes.com

Interview met de auteur in BOEK Magazine

'Mijn personages zoeken naar geluk.'

Bron: BoekMagazine.nl

Recensie op ReformatorischDagblad.nl

Bernhard Schlink presenteert een boeiend menselijk gegeven en laat het aan de lezer over om daar iets mee te doen.

Bron: RefDag.nl

Bespreking op Nu.nl

Schlink trakteert ons op een unieke, bitterzoete leeservaring. De mooiste in jaren. En Nelleke van Maaren levert daar een vertaling bij die leest alsof je kennisneemt van het werk van een zeer getalenteerde Nederlandse schrijver.

Bron: Nu.nl

Bespreking op Liberales.be

In zijn nieuwste boek Zomerleugens toont de Duitse schrijver Bernhard Schlink zich alweer een vlot verteller en een scherp vragensteller.

Bron: Liberales.be

Recensie op Volkskrant.nl

Domweg gelukkig zijn in de liefde is kennelijk onmogelijk. Er zijn steeds gevaren die de harmonie verstoren en het geluk bederven. Over de broosheid van de liefde - die tussen man en vrouw, maar ook die tussen vader en zoon en moeder en kinderen - heeft Bernhard Schlink zeven prachtige verhalen geschreven, gebundeld in Zomerleugens.

Bron: Volkskrant.nl

Recensie op NRCBoeken.nl

Zeven nieuwe, knap geconstrueerde ‘novellen’ van Bernhard Schlink.

Bron: NRCBoeken.nl

genomineerd voor de Europese Literatuur Prijs