BOEKEN

BOEK

In het hart van het oerwoud

In het hart van het oerwoud

Albert Sánchez Piñol

In In het hart van het oerwoud maken we kennis met aan de ene kant de conventionele Engelse maatschappij ten tijde van de Eerste Wereldoorlog en aan de andere kant de jungle, de wereld van het avontuur en de grenzen van de beschaving.

Marcus Garvey zit gevangen in Londen. Hij wordt ervan beschuldigd twee Engelse goudzoekers te hebben vermoord tijdens een expeditie in het oerwoud van Congo. Zijn advocaat heeft een ongebruikelijk plan om Garvey van de strop te redden: hij schakelt een ghostwriter in om Garvey in de gevangenis te bezoeken en op te tekenen wat er daadwerkelijk in Afrika is gebeurd.

De schrijver gaat aan het werk, er mag niets verzonnen worden: een mensenleven staat op het spel. De waarheid moet boven tafel, het publiek moet worden overtuigd. Maar kan de schrijver met zijn verhaal Marcus Garvey redden van de doodstraf? Kan hij als een volleerd pleitbezorger zijn lezers overtuigen? Om achter de waarheid te komen zal de ghostwriter het monster in zichzelf moeten temmen, dat zich ook schuilhoudt in ons allen.

In In het hart van het oerwoud maken we kennis met aan de ene kant de conventionele Engelse maatschappij ten tijde van de Eerste Wereldoorlog en aan de andere kant de jungle, de wereld van het avontuur en de grenzen van de beschaving.

In het hart van het oerwoud is een razend knap gecomponeerde roman over fantasie en vertrouwen, een verhaal over een anonieme redder en de ongekende kracht van vertellen. Met het vernuft van de grote klassieke romanciers en het vermogen om in elk boek een nieuw literair universum te scheppen, leidt Piñol de lezer naar de grens tussen wreedheid en tederheid, ernst en ironie.

   

Dit verhaal begint met drie begrafenissen en eindigt met een gebroken hart: dat van mij. Zomer 1914 was ik, negentien jaar, half astmatisch, half pacifist en half schrijver. Half astmatisch: ik hoestte half zoveel als echte astmalijders maar twee keer zoveel als gezonde mensen. Half pacifist: omdat ik eigenlijk te slap was om tegen de oorlog te ageren, ik was er alleen tegen om zelf te moeten gaan vechten. Half schrijver: het woord 'schrijver' is te pretentieus, zelfs als ik 'half schrijver' zeg, overdrijf ik. Ik schreef boeken in opdracht. Kortom ik was ghostwriter, iemand die boeken schrijft onder de naam van een ander.

Wie herinnert zich vandaag de dag doctor Luther Flag nog? Niemand. En dat is maar goed ook. Voor de Eerste Wereldoorlog genoot hij echter een grote populariteit. Hij was een schrijver van driestuiverromans. Alle verhalen van 'doctor' Flag (ik ben er nooit achter gekomen of hij echt doctor was) speelden zich af in Afrika en telden exact tachtig bladzijden.

Op de achterkant van het omslag stond altijd dezelfde foto van doctor Flag: een man met een weelderige bos wit haar en een rechthoekige baard die door het leven over het rechte pad van de wijsheid was geleid. Hij stond gebogen over een grote kaart van het zwarte continent. Met zijn vinger wees hij een of andere nog onontdekte plek aan terwijl hij met zijn andere hand een monocle voor zijn rechteroog hield. Zijn blik was de toegang tot een wereld vol mysterie.

Er waren weinig gebieden die zo'n breed scala aan mogelijkheden voor een goed verhaal boden als zwart Afrika. De Masai, de Zoeloes, de opstandige Boeren. De savanne, de jungle. Olifanten, krokodillen, nijlpaarden en leeuwen, ontdekkingsreizigers en jagers. En wat al niet meer.

Met zoveel tot de verbeelding sprekende ingrediënten en een rijke fantasie was het betrekkelijk eenvoudig een stuk of wat simpele verhalen te schrijven. Maar doctor Flag was uitgegroeid tot een van de productiefste Engelstalige auteurs. Al twintig jaar lang publiceerde hij drie romans per week. Met de geijkte tachtig bladzijden per boek, betekende dit dat hij elke zeven dagen tweehonderdveertig bladzijden schreef. Een gemiddelde dus, als ik goed reken, van 34,2 bladzijden per dag. En niemand kan twintig jaar lang dagelijks 34,2 bladzijden schrijven. Echt niemand.

'In het hart van het oerwoud is een schitterende hommage aan de kunst van het vertellen. Sánchez Piñol slaagt er met veel brille in een geheel nieuw universum te scheppen en dat geloofwaardig te doen overkomen. Tegelijk zet hij de lezer voortdurend op het verkeerde been waardoor hij hem ook doet nadenken. Niet alleen over de kracht van het vertellen, maar ook over fenomenen als massapsychose en manipulatie. Het is een schitterend boek dat de hoge verwachtingen na zijn prachtige debuut Nachtlicht volledig inlost.' - Trouw

Recensie op 8weekly.nl

In de tweede roman die van hem in het Nederlands werd vertaald herhaalt hij dat kunstje, met het verhaal van een ghostwriter die voor en tijdens de Eerste Wereldoorlog verstrikt raakt in een hele reeks onnavolgbare intriges.

Bron: 8weekly.nl

Interview op DeRecensent.nl

Interessanter zijn de vragen over het verschil tussen de waarheid en waarheid zoals mensen die willen horen. Dankzij deze dubbele laag, dankzij de raamvertelling, wordt dit boek meer dan een spannend verhaal, maar een verhaal zoals ik dat graag wil lezen.

Bron: DeRecensent.nl