BOEKEN

BOEK

Help

Help

Alix Ohlin

Help vertelt over de verleiding te willen helpen en over de gevolgen die dit voor ons leven kan hebben. Waarom willen we zo graag helpen? En hoe komt het dat mensen die helpen vaak zelf weer geholpen moeten worden?

Montréal. Grace is een toegewijde psychologe. Haar instinct om te helpen reageert onmiddellijk als ze na een vermoeiende werkdag tijdens een avondlijke skitocht over een besneeuwde man struikelt. De sporen van een zelfmoordpoging zijn evident en als de ambulance haar vraagt om mee te komen, stemt ze in. En ze blijft voor de onbekende zorgen, er ontstaat een ingewikkelde relatie, gevoed door naastenliefde en verleiding.

Mitch, de ex van Grace, is eveneens in een gecompliceerde relatie beland. Hij is het leven met Martine en haar autistische zoon ontvlucht en werkt nu in een klein dorpje bij de Inuit helemaal in het noorden. Ook daar blijven zijn relaties met Grace en Martine hem achtervolgen en lukt het hem als social worker niet echt om anderen te helpen.

Anne is een van Grace’s patiënten. Een onzeker tienermeisje dat verregaande dingen doet om de aandacht van haar rijke ouders te krijgen. Ten slotte vertrekt ze naar New York om daar – zonder hulp van Grace – een acteercarriére te beginnen.

Help volgt de drie hoofdpersonen in omcirkelende bewegingen van Montréal via New York naar Rwanda en Los Angeles. Een prachtig portret van ontluikende en verloren liefdes.

Ook verkrijgbaar als eboek
Klik hier voor de voorpublicatie

   

Montreal, 1996

Op het eerste gezicht zag ze hem aan voor iets anders. In het vervagende winterlicht had hij een tak of een boomstam kunnen zijn, of zelfs een autoband; in de vele jaren dat ze op Mount Royal langlaufte was ze wel vreemder zwerfafval tegengekomen. De mensen lieten van alles achter: sjaals, schoenen, hun schaamte; ze zag wel eens vrijende paartjes, naakt in de openlucht, zelfs op koude dagen.

Ondanks die afleidingen was de berg voor haar de plaats bij uitstek om rust te vinden, vooral in de winter, wanneer de boomtakken zich zonder ̩̩n blaadje uitstrekten en ze de stad aan haar voeten zag liggen Рde groepjes kerken met groene torenspitsen en grijze wolkenkrabbers binnen handbereik, de straten die omlaag slingerden naar de oude haven, en aan beide kanten de bruggen over het bleke water van de Saint Lawrence.

Het was een zachte winter geweest, de weinige sneeuw die viel smolt eerst, om vervolgens ’s nachts op te vriezen. Nu, eind januari, had het dan toch een hele nacht en een hele dag gesneeuwd, eindelijk genoeg om op te langlaufen. Gelukkig had haar laatste patiënt voor die middag afgezegd, zodat ze vrij had en de berg op kon gaan voor het donker werd. Ze skiede om het Chalet heen en het bos in, nu zonder het uitzicht op Montreal, maar met gedempte stilte en eenzaamheid, in een door de bomen nog meer getemperd licht. Eén skiër was hier voor haar geweest en had een pad van parallelle strepen achtergelaten. Op een licht hellend stuk boog ze haar knieën en versnelde terwijl ze een bocht nam.

In haar draai zag ze de tak of wat het ook was te laat. Hoewel ze probeerde vaart te minderen was ze niet snel genoeg, botste ertegenaan en vloog uit haar ski’s opzij de sneeuw in, en pas toen ze overeind ging zitten besefte ze dat het struikelblok het lichaam van een man was. Haar benen lagen op die van hem, haar rechterknie bonsde na van de klap.

Langzaam en pijnlijk kwam haar ademhaling weer op gang. Zodra ze wat lucht in haar brandende longen had, vroeg ze: ‘Gaat het?’
Er kwam geen antwoord. Hij lag dwars over het pad met zijn hoofd half onder de sneeuw. De skisporen stopten bij zijn lichaam. Ze dacht dat hij een ongeluk had gehad, maar toen zag ze zijn ski’s netjes tegen een boom aan staan.

Ze stond op en liep voorzichtig om hem heen tot ze zijn gezicht kon zien. Hij had geen muts op. ‘Hallo,’ zei ze nu harder. ‘Gaat het?’ Ze dacht dat hij misschien in elkaar was gezakt na een beroerte of een hartaanval. Hij lag languit op zijn zij met gebogen knieën, zijn ogen dicht, één arm boven zijn hoofd. ‘Monsieur?’ zei ze. ‘Ça va?’

Terwijl ze neerknielde om zijn pols te voelen, zag ze het touw om zijn nek. Het was dik en gevlochten en het lag losjes onder hem, bijna knus verscholen onder zijn arm. Het andere uiteinde lag op een sneeuwbank – nee, daaronder begraven, en aan de andere kant zag ze dat de tak waaraan het was vastgebonden, was afgebroken.

Snel maakte ze het touw los en vond het kloppende ritme in zijn hals, daarna trok ze de bovenste drukknopen van zijn jas open in de hoop dat hij zo beter zou kunnen ademhalen. Zijn gezicht was niet blauw. Hij was ongeveer van haar leeftijd, in de dertig, zijn kort, golvend bruin haar doorschoten met grijs. Nog steeds gingen zijn ogen niet open. Moest ze hem een tik op zijn wang geven? Hartmassage? Ze duwde hem voorzichtig op zijn rug. ‘Monsieur?’ zei ze nog eens. Hij bewoog niet.
Ze skiede vlug terug naar het Chalet en belde 911. In haar gebrekkige Frans, nog haperender omdat ze buiten adem was, probeerde ze aan te geven waar in het bos ze zich bevonden. Toen ze terugkwam, lag hij nog waar ze hem had gevonden. ‘Hallo,’ zei ze, ‘mijn naam is Grace. Je m’appelle Grace. Ik heb de ambulance gebeld. Alles komt goed. Vous êtes sauvé.’
Ze bracht haar oor vlak bij zijn mond om zijn adem te horen. Zijn ogen waren nog dicht, maar hij slaakte een diepe, onmiskenbare zucht.

Later, in het Montreal General Hospital, drong tot haar door dat de ski’s van hen allebei waren achtergebleven. De hulpverleners hadden de man in de ambulance gelegd en zij was erachteraan gereden, zigzaggend tussen het verkeer over de Côte-des-Neiges. Waarom wist ze eigenlijk niet. Omdat de mannen van Urgences-Santé haar afwachtend hadden aangekeken, in de veronderstelling dat de man en zij samen aan het langlaufen waren geweest? Omdat een van hen in een mengeling van Frans en Engels had gezegd: ‘De politie, ils vont vous poser des questions in het ziekenhuis,’ en zij daarop braaf had geknikt, als een schoolmeisje?

Het was deels nieuwsgierigheid, om erachter te komen wat hem tot zo’n daad had gebracht, en deels medelijden, omdat iemand die zo ver ging zich te willen verhangen wel verschrikkelijk geleden moest hebben. Deels was het ook omdat uitgerekend zij degene was die zijn pad had gekruist.

Misschien was het gewoon omdat ze wilde weten wat er gebeurd was. Hoe dan ook, een paar uur later zat ze nog in de wachtkamer, waar telkens wanneer de glazen deuren met een ijzige tochtvlaag openschoven, een rilling door haar heen trok. Het linoleum zat onder de grijsbruine smurrie van de naar binnen gelopen sneeuw, en ze rook de uitlaatgassen en sigarettenrook van het trottoir buiten. Er was geen politieagent met vragen te bekennen. De man was afgevoerd met een haag van verpleegkundigen om zijn nog steeds roerloze lichaam. Grace wachtte, al wist ze niet goed op wie of wat. Toen ze zich de – intussen waarschijnlijk allang verdwenen – ski’s herinnerde, sloeg ze zich voor haar hoofd. Die van haar waren zo goed als nieuw. Ze keek op haar horloge; het was zeven uur, volkomen donker op de berg. Ze was moe en hongerig en stond op het punt om naar huis te gaan. Maar voor ze wegging, wilde ze zeker weten dat er voor hem werd gezorgd. Ze liep naar een verpleegkundige bij de receptie.

‘Pardon,’ zei ze. ‘Kan ik naar hem toe?’
De verpleegkundige keek niet op van haar papierwerk. ‘Qui, madame?’
‘De man die zo even hier werd binnengebracht. De skiër.’
‘Wie?’
‘Ik weet zijn naam niet. Hij is op de berg gevonden.’
‘U weet zijn naam niet?’
‘Ik heb hem daar gevonden.’
‘Dus u bent geen familie.’ Ze klonk vijandig, moe.
‘Ik ben psychotherapeute,’ zei Grace plotseling. ‘Une psychologue?’ De verpleegkundige knikte, iets toeschietelijker bij het horen van het Frans. Nu scheen ze te denken dat zij hier in een professionele hoedanigheid was, en Grace liet haar in die waan. ‘Ik wil hem zo snel mogelijk spreken,’ zei ze, en ze probeerde het dwingend te laten klinken.
De verpleegkundige aarzelde even, haalde toen haar schouders op en wees naar de lift. ‘316,’ zei ze.


Download het fragment als PDF

'Oprah.com is verliefd op de roman Help van Alix Ohlin. Kan iemand echt iemand anders redden? Of is ieder van ons alleen verantwoordelijk voor zichzelf? Dat is het thema van Ohlin's indrukwekkende roman. Ohlin schrijft meesterlijke korte verhalen en de eerste hoofdstukken lijken losse vertellingen te zijn. Maar snel genoeg zie je hoe alles in elkaar grijpt.' - Oprah.com

'Een meesterwerk.' - Monique Burger, De Nieuwe Boekhandel

'Fascinerende roman ontleedt de psychologie achter het hulpverlenen. In krachtige en nuchtere bewoordingen dwingt Alix Ohlin de lezer na te denken over goedheid en altruïsme. In de Amerikaanse pers werd Ohlin hogelijk geprezen om haar psychologische inzicht en de kracht van haar taalgebruik. Terecht. De schrijfster weet waarover ze het heeft. En aangenaam laconieke toon en levendige dialogen houden de aandacht vast. Het resultaat is een fascinerende caleidoscoop van mensen en ideeën. Hoewel de roman ophoudt, gaan de verhalen in het hoofd van de lezer gewoon door. Met Help biedt Ohlin niet alleen inzicht in het gecompliceerde gedrag van haar personages, ze zet haar lezers ook aan to onderzoek naar hun eigen motieven. Dat doet ze even elegant als dwingend.' – Trouw

'Help van de Canadese Alix Ohlin is een typische well made novel. Echt alles klopt. Voor de lezer die op zoek is naar een mooi boek voor de vakantie. Een boek dat een splinter belicht van de oneindige complexiteit van het menselijk bestaan. Voorwaar, een knappe prestatie.' – Het Parool ****

‘In de ingenieus gecomponeerde roman vertelt de Canadese schrijfster in een heldere stijl het verhaal van de psychotherapeute Grace. Ohlin laat razend knap zien dat gewone mensen niet bestaan.’ – Dagblad van het Noorden ****

‘Alix Ohlin’s buitengewoon boeiende tweede roman Help toont haar kenmerkende sterke punten: dynamische verhaallijnen, scherpzinnig waargenomen decors en personages zo eigenaardig en tegenstrijdig dat het familieleden van je zouden kunnen zijn.’ – The Boston Globe

‘Ohlin heeft een onopgesmukte schrijfstijl die je heel vanzelfsprekend het verhaal in trekt. Ze stelt indringend de vraag: waarom willen we de ander altijd helpen? Is dat onbaatzuchtigheid of juist een vorm van egoïsme?’ – Leeuwarder Courant

‘Alix Ohlin is een auteur die beroemd zou moeten zijn. Niemand kan een boek als Help schrijven zonder zijn jeugd te hebben doorgebracht met de films van Ingmar Bergman en Woody Allen. Maar Ohlin is zo compleet zichzelf als fictie auteur dat je geen Bergman of Allen films gezien hoeft te hebben. Je hebt gewoon een heldere geest en een wrang gevoel voor humor nodig. Ohlin heeft een verontrustende oude ziel als Leonard Cohen.’ – The Globe And Mail

‘Alix Ohlin’s nieuwe roman Help begint als een thriller. Er zijn zoveel radeloze mensen in dit boek maar Help is geenszins een neerslachtig boek. Er zit geen drukdoenerij in Ohlin’s puntige proza maar wel een overvloed aan inzichten.’ – SF Gate

'Met groot psychologisch inzicht portretteert Ohlin afwijzing, hoop, en totale eenzaamheid. Een ontluisterende en knappe roman over het verlangen om elkaar overeind te helpen.' - Tzum.info

'Help is een mooie roman die je een belangrijke vraag stelt: Wat zou jij doen?' - Hogeschoolmagazine Sax

‘Een begenadigd auteur, scherpzinnig en sarcastisch.’ – J.M. Coetzee

‘Ohlin heeft alle kenmerken die een succesvolle toekomst beloven.’ – Jay McInerney

'Een boeiend caleidoscopisch geheel, een netwerk van verhalen waarin verschillende perspectieven op hulp en slachtofferschap naast en tegenover elkaar komen te staan.' - Boek-delen

'Alix Ohlin uitgelezen. #help is een fantastisch boek.' - Ronnie Terpstra ‏@eldrono

Bespreking door VrouwenBibliotheek

Help is Noord-Amerikaans van stijl, vlot geschreven en onomwonden, niet zozeer een zoekend vlechtwerk van woorden: situaties, gevoelens en gedachtes worden binnen een kort, afgebakend bestek neergezet, een enkele keer niet zo geloofwaardig. Als ik mezelf de vragen stel die de hoofdpersonen tegenkomen, krijgt het boek een Europees-zoekend vervolg. Wat dat betreft kun je net zo diep of oppervlakkig lezen als je wilt. We schutteren er volgens Ohlin regelmatig en met wisselend succes een eind op los, waarbij ieder getekend blijkt door de eigen geschiedenis. Dat maakt dit boek zeer menselijk.

Bron: Vrouwenbibliotheek.nl

Help is geselecteerd voor de top-5 door Quill & Quire

Behind the accolades and controversy is a smart novel comprised of three taut, interconnected stories about a Montreal therapist and her relationships with her ex-husband, a patient, and a suicidal stranger she rescues on a ski trail. In her starred feature review, Dory Cerny praised Ohlin’s ability to craft relatable characters: “Ultimately, they are human; whether the reader likes them or not doesn’t really matter, because they are so damned easy to relate to, and are presented in such head-shakingly honest ways that one can’t help but be sucked into the vortex of their lives.” Here’s betting the honesty and humanity found in Ohlin’s fiction will stick with readers long after the negative reviews are forgotten.

Bron: QuillandQuire.com

Interview met Alix Ohlin over haar Giller Prize nominatie

In the video, Ohlin tells CBC about how much of herself went into her characters, which colours she had in mind when writing Inside and why she'd tell other young writers to take it slow.

Bron: CBC.ca

Interview met Alix Ohlin in MacLeans

Giller Prize nominee Alix Ohlin on writing, and reading

Bron: MacLeans.ca

Interview met Alix Ohlin

She is simply one of the most intelligent readers I have ever met, and the classes she teaches at Warren Wilson are wonderful hybrids of practical advice and theoretical speculation. Our informal conversations are often incredibly inspiring as well, but every time they end I always realize I’ve ended up talking about my own work, and Alix has revealed nothing of hers. Perhaps this is because I am a narcissist, or perhaps it’s because Alix, despite her blazing brightness, is also a humble, thoughtful, and gracious colleague. I used the recent publication of her two new books as an excuse to get her to talk about her own work.

Bron: FictionWritersReview.com

Bespreking in Montreal Gazette

It could almost be a challenge thrown down in a creative writing seminar: Devise a novel whose settings include Montreal, Rwanda, Iqaluit, Hollywood and New York, with extra points if you can squeeze in Brantford, Ont. Furthermore, have the action hop back and forth in time between the late noughties and the mid-1990s. Make suicide not just a looming possibility, but a virtual motif. Incorporate humour where needed. Finally, give it all the narrative momentum and emotional coherence of a more conventionally structured work. You may begin.

Bron: MontrealGazette.com

Help staat op Oprah's 2012 Summer Reading List

No matter your mood, there's a great book to suit it.

Bron: Oprah.com

Amerikaanse recensies over het boek

“Wondrously engrossing, intense and beautifully shaped new novel.”

Bron: AlixOhlin.com

Alix Ohlin in Oprah's O Magazine

Inside (Knopf), a novel that details how four characters intersect after one saves another's life.

Bron: Oprah.com

Bespreking op Oprah.com

Oprah.com Book of the Week: Help van Alix Ohlin

Bron: Oprah.com

Bespreking op Libelle.nl

De wereld is snel. Op televisie zie je louter lachende mensen en als je een ander vraagt: ‘Hoe is het?’, dan luidt het antwoord steevast: ‘Góéd!’ In het echt is het leven minder glossy. Daarover gaat dit verhaal. Mooi.

Bron: Libelle.nl

Bespreking door Entertainment Weekly

Ohlin displays a profound empathy 
for people at their least rational — and most human.

Bron: EW.com

Bespreking door Tzum

Op het eerste gezicht is Help misschien een merkwaardige vertaling voor Inside, zoals de roman oorspronkelijk heet, maar het is een goede titel omdat de hulpeloosheid zo centraal staat in deze ontluisterende en knappe roman over het verlangen om elkaar overeind te helpen.

Bron: Tzum.info

Kort verhaal van Alix Ohlin

When Trisha comes to town we have to go out. She’s the bitterest soccer mom of all time and as part of her escape from home she wants to get drunk and complain about her workaholic husband and over-scheduled, ungrateful children. No one appreciates how much she does for them. All she does is give, give, give, without getting anything back, et cetera.

Bron: Guernicamag.com

Voorpublicatie op Athenaeum.nl

Op dinsdag 1 mei verschijnt de Nederlandse vertaling van Help (Inside, vertaald door Kitty Pouwels), de tweede roman van de Canadese schrijfster Alix Ohlin. Vanavond kunt u op de website al een deel van het eerste hoofdstuk lezen.

Bron: Athenaeum.nl

Bespreking op ThreeGuysOneBook.com

“Wow” is an understatement.

Bron: ThreeGuysOneBook.com

geselecteerd voor de shortlist van de 2012 Scotiabank Giller Prize