BOEKEN

BOEK

De vader van een moordenaar

De vader van een moordenaar

Alfred Andersch

In mei 1928 wordt Franz Kien, het alter ego van Alfred Andersch, van het gerenommeerde Wittelsbacher-gymnasium in München verwijderd. Een les Grieks werd hem noodlottig, toen onverwacht de rector, de ‘Rex’, de klas binnenkwam. Veertig minuten lang nam hij de les van de meester over.

Ademloos volgen wij de les van de joviale Rex, een ‘intellectuele scherpschutter’, die onmiddellijk doorheeft dat de leraar Grieks expres alleen zijn beste scholieren naar voren roept voor deze onverwachte inspectie. Maar dan start een leerling, de arrogante jonge baron Greiff, een tegenoffensief en hij begint de Rex retorisch uit te dagen, net zolang tot die zijn zwaarste wapen moet hanteren: permanente schorsing. En dat is nog maar het begin. Meer en meer houden wij ons hart vast als de les een jachtpartij wordt, en de rector erin slaagt om de leerlingen, de nietsvermoedende herten, recht in zijn vizier te krijgen.

Franz Kien sympathiseert in het begin met de rector, omdat de leraar Grieks nu eindelijk een keer voor schut gezet wordt. En omdat Franz en de Rex een gezamenlijke vijand hebben: de zoon van de rector, Heinrich Himmler,die bij de nazi’s carrière begint te maken. Maar als de Rex tien minuten voor het einde van de les uitgerekend Franz naar het schoolboord roept, verandert de situatie voor de hele klas dramatisch.

Ook leverbaar als eboek

   

'De novelle een tijdloos document voor allen die zijn schoolgegaan. Sidder mee, en wees blij dat u verlost bent.' - Tzum.info

'Alfred Andersch heeft niets minder dan een meesterwerk gecreëerd. Geconcentreerd, prachtig verteld en boeiend en verrassend tot de laatste zin.' - Der Spiegel

 

‘Zinderend postuum verschenen boek.’ – VPRO boekentip

 

‘Het grote drama van de schrijver zelf is dat hij door de vader van Heinrich Himmler van school gestuurd wordt, en zo sympathie krijgt voor de zoon. In De vader van een moordenaar zit de hele wereldgeschiedenis samengebald in een lesuur.’ – Guus Bauer op radio 5

Recensie op Tzum

Bij de schrijver zelf, niet uit discretie ten opzichte van de duidelijk herkenbare personages. ‘Het is de vorm zelf die mij niet dwingt, maar toch tenminste aanraadt om mij van Franz Kien te bedienen.’ Het nawoord is een mooi schrijverscredo. De novelle een tijdloos document voor allen die zijn schoolgegaan. Sidder mee, en wees blij dat u verlost bent.

Bron: Tzum.info