BOEKEN

BOEK

Altijd een ander

Altijd een ander

Jennie Erdal

Het wordt - ze is net in de steek gelaten door haar man en in bijna alles het tegenbeeld van haar werkgever - een loodzware klus.

'Er is geen naam voor wat ik voel als ik aan je denk, het is meer een onophoudelijk zingen in mijn hart.'

Een man schrijft een roerende liefdesbrief aan zijn vrouw, maar de brief is geschreven door een vrouw, in opdracht van de man. Ze schrijft alles voor hem, zakelijke en intieme brieven, krantenartikelen, een dik boek vol interviews met beroemdheden. De man houdt van zijden kostuums en felgekleurde stropdassen, zijn ego is mateloos. Hij eist alles van zijn ghostwriter, uiteindelijk zelfs een roman: één man, twee vrouwen, het aloude verhaal, maar wel pakkend graag. De ghostwriter heeft drie kinderen, geen ander inkomen, het huis moet afbetaald en ze gaat akkoord.

Het wordt - ze is net in de steek gelaten door haar man en in bijna alles het tegenbeeld van haar werkgever - een loodzware klus.

Jennie Erdals boek over een vrouw die voor haar kinderen zorgt door altijd een ander te zijn, heeft al veel Engelse lezers enthousiast gemaakt omdat het op fascinerende wijze uitvergroot waarmee we dagelijks worstelen: intimiteit en distantie, leugen en bedrog, het eigene en het andere. En natuurlijk de oude, altijd nieuwe vraag: Wat is dat eigenlijk, de liefde?

   

Een liefdesbrief, zeggen ze, is een venster op de ziel. Na al die jaren is het glas misschien een beetje doffer geworden maar ik wil dat je weet dat het vuur in mijn ziel nog steeds net zo fel brandt als op het moment dat ik je voor het eerst zag.

Socrates zei dat je gelukkig wordt als je een goede vrouw krijgt; als je een slechte krijgt word je filosoof. Het orakel van Delfi verklaarde dat Socrates de wijste man ter wereld was, maar persoonlijk geluk heeft hij niet bereikt. Ik ben een gelukkiger man dan Socrates.

Op deze dag, jouw verjaardag, schrijf ik je om te getuigen van de liefde die ons heeft verbonden in ons lange huwelijk, waarvan de geheimzinnige bestanddelen een voortdurende bron van verwondering zijn. Er is geen naam voor wat ik voel als ik aan je denk, het is meer een onophoudelijk zingen in mijn hart.

Zonder liefde zijn we nergens; het leven bestaat uit het geven en ontvangen ervan. Want wat zouden we weten van liefde als ons niet eerst iemand had liefgehad? Hoe en waar zouden we beginnen? Er komt een moment dat onze kinderen bij ons weggaan en elders van iemand zullen houden, op een andere manier dan wij van hen hebben gehouden. Anders, maar daaruit voortvloeiend. Dat is hoe het leven zich, met Gods hulp, voortzet, in die tere patronen, bijeengehouden door fijne draden van liefde. En uiteindelijk, zoals Larkin begreep, is liefde alles wat er van ons overblijft.

'Wat intrigerend is aan Altijd een ander, mooi vertaald door Froukje Slofstra, is de dubbele gelaagdheid: het boek is proces en resultaat tegelijk, de waarheid is letterlijk geromantiseerd. Erdal schrijft niet alleen over literaire procédés, ze past ze toe in wat hangt tussen de werkelijkheid van een biografie en een autobiografische roman.' - NRC Handelsblad

'In Altijd een ander vertelt ze haar originele, intelligente, met soms wrange humor doorspekte en ook nog eens prachtig geschreven levensverhaal op elke pagina uitademt. Leve Jennie Erdal!' - Libelle