BOEKEN

BOEK

Perenbomen bloeien wit

Perenbomen bloeien wit

Gerbrand Bakker

Dit ontroerende verhaal voor jong en oud wordt afwisselend verteld door drie stemmen, die van de tweeling, van Gerson en van de hond.

De tweeling Klaas en Kees en hun jongere broer Gerson spelen vaak 'zwart', een spel waarbij de belangrijkste regel is dat zij hun ogen niet open mogen doen. Zo merk je hoe lastig het is om je doel te bereiken terwijl je niet om je heen kunt kijken. Als de broers met hun vader en de hond Daan op een zondagmorgen met z'n allen in de auto zitten op weg naar opa en oma, verandert hun leven met één harde klap. Een auto-ongeluk zorgt ervoor dat Gerson blind wordt en de rest van zijn leven 'zwart' zal moeten spelen.Hoe zal dat gaan? Zal Gerson met hulp van de hond Daan zich gaan aanpassen aan zijn nieuwe leven? Ook voor zijn vader en zijn broers ziet de wereld er nu heel anders uit.Wat overeind blijft, is de warmte van het gezin.

Dit ontroerende verhaal voor jong en oud wordt afwisselend verteld door drie stemmen, die van de tweeling, van Gerson en van de hond.

Het boek is ook te verkrijgen als luisterboek
Ook verkrijgbaar als eboek

   

ZWART

Vroeger speelden we het. We hebben het jarenlang gespeeld. Tot een halfjaar geleden, toen deden we het voor het laatst. Daarna had het weinig zin meer. We begonnen altijd buiten, bij de oude beuk die voor het woonkamerraam staat. De beuk was het startpunt. We legden een hand op de schors, en meestal was het Klaas die aftelde. Klaas is de oudste van ons. Klaas is tien minuten ouder dan Kees. Gerson is drie jaar jonger dan wij en hij kwam alleen, hij heeft geen tweelingbroer. Hij heeft tweelingbroers, en dat zijn wij, Klaas en Kees.

Voor Klaas begon met aftellen, noemde een van ons het doel. Keukendeur. Knotwilgen. Kippenhok bij de buurman. Soms ook een veraf gelegen doel. Prikkeldraad tussen de twee stroken land naast ons huis. Wc-raampje bij de buren. Heel soms een doel van vlees en bloed. Vader. Hond. Het nadeel van doelen van vlees en bloed is dat ze bewegen, en vooral met de hond kon dat voor problemen zorgen. Hij die in de oren van de hond het mooiste floot, won. Niet omdat hij het doel bereikte, maar omdat het doel hem bereikte.

Gerson had altijd de moeilijkste doelen, doelen waarbij ver gelopen moest worden, met bochten en obstakels. Balken over de sloot en schrikdraad. Struiken. Grafstenen. Niet zomaar grafstenen, maar bepaalde grafstenen, waarbij je uiteindelijk met je vingers moest proberen de naam die Gerson genoemd had te ontcijferen. Gerson kwam vaak op de kleine begraafplaats die schuin tegenover ons huis op een heuveltje in het land lag. Een oeroude begraafplaats, waar maar heel zelden nieuwe grafstenen geplaatst werden. Hij kende alle grafzerken uit zijn hoofd, hij kon ze dromen. Wij niet. Als hij een grafsteen als doel had bepaald, moesten wij met onze vingers de tekst lezen, en dat is niet eenvoudig.


Download het fragment als PDF

‘Gerbrand Bakker schrijft groots, in korte sfeervolle zinnen. Geen woord teveel dus. De sfeertekeningen van het landschap zijn werkelijk fenomenaal. Vanaf de eerste pagina grijpt hij je beet, waarna je nog maar één ding wilt: doorlezen. Niet dat er veel gebeurt in zijn boeken, het verhaal zit in de kleine dingen van het leven, die hebben betekenis. Bij Bakker heeft het leven nog geheimen.’ – Arie Kok in Reveil

‘Subtiel en zonder omhaal van woorden vertelt Bakker hoe de jongste zoon in een moederloos gezin na een auto-ongeluk zijn gezichtsvermogen verliest. De toon is wat kinderlijk, maar dat past goed bij het (meervoudige) jongensperspectief, van hoofdpersoon Gerson en zijn broers. Verrassenderwijs voert ook hun hondje het woord. Ontroerend.’ – Thomas van den Bergh in Elsevier

‘Gerbrand Bakker heeft weet van de grote drama’s en de dubbelzinnigheid waarmee ze zich aan ons openbaren. Het is bijzonder knap dat hij alle mogelijke subtiliteit en ingehoudenheid weet over te brengen.’ – Jaap Goedegebuure in Brabants Dagblad

‘Ook in deze lange novelle slaagt Bakker er als geen ander in om de stilte en de ruimte, de leegte van het platteland in woorden te vangen. Ook hier gloort het drama beheerst en spannend vanachter korte, eenvoudige zinnen.’ – Jana Ruyters in Trouw

‘Bakker bevestigt met dit werk zijn reputatie. Geen auteur schrijft zo mooi over tijd, stilte en landschap als hij.’ – Lies Schut in De Telegraaf

´Perenbomen bloeien wit is een evenwichtige, prachtig geschreven novelle die nergens sentimenteel wordt, hoewel je een brok in je keel krijgt, doordat Bakker de broers gereserveerd en met een humoristische ondertoon laat vertellen.´ - BN De Stem

´Dit prachtig geschreven jeugdboek van Bakker zal zeker niet onopgemerkt blijven.´ - Leeuwarder Courant

'Een gedurfd boek, fijnmazig maar met scherpe randjes.´ - Hervormd Nederland

'Door de soberheid van het verhaal maakt het een diepe indruk en is het uitermate geschikt als discussieverhaal.' - NBD|Biblion

Informatie over het toneelstuk Perenbomen bloeien wit

In het najaar van 2015 spelen Theatergroep Kwatta en Theater Gnaffel Perenbomen bloeien wit. Perenbomen bloeien wit is gebaseerd op de gelijknamige jeugdroman van Gerbrand Bakker.

Bron: Kwatta.info

Vermelding op Lezenvoordelijst.nl

Bespreking van het boek en opdrachten naar aanleiding van Perenbomen bloeien wit.

Bron: Lezenvoordelijst.nl

Boekverslagen op Scholieren.com

Lees de verschillende verslagen van Perenbomen bloeien wit

Bron: Scholieren.com

Bespreking op Iedereenleest.be

Ik verwachtte een hoop treurigheid en melig gedoe, maar de verteltrant, de eerlijkheid en de opgeroepen sfeer doen dit verhaal er hemelhoog aan ontstijgen. Wat een karaktertekening met spaarzame woorden, wat een oog voor op het eerste zicht dagelijkse pietluttigheden! Net als zijn romandebuut heb ik dit boek na afloop heel stilletjes dichtgedaan omdat ik tijdens lezing van dit aangrijpend oer-Hollands(?) verhaal nooit zo scherp de stilte hoorde.

Bron: IedereenLeest.be

Bespreking op Recensieweb.nl

Hij was voor ons, zoals voor velen, een ontdekking, maar helemaal uit het niets kwam hij niet, deze Gerbrand Bakker. Ondanks alle debutantenprijzen ( Boven is het stil kreeg onder andere het Gouden Ezelsoor en de DebutantenPrijs) bleef hij zelf volhouden dat hij al gedebuteerd wás, met een jeugdroman. Dat boek kwam in 1999 uit bij uitgeverij Piramide en werd vertaald naar het Duits, waar het enkele malen herdrukt werd.

Bron: Recensieweb.nl