BOEKEN

BOEK

De rotonde

De rotonde

Mark Boog

Van Dam heeft genoeg van zijn grijze kantoorleven en de daarbij behorende drankzucht en lethargie. Hij verlaat de stad met de bedoeling om op een afgelegen kruispunt zijn ziel aan de duivel te verkopen, met een beter contract dan Faust. Zijn pad voert hem langs lange, rechte polderwegen, en uit de verte kijkt hij naar de stad waarin hij woont, naar het vlakke land, naar de tijd waarin hij leeft en naar de glorieuze toekomst die hem wacht.

Tot een verschrikkelijk noodweer nadert, een ongenadig onweer. Een duivelse bliksem slaat in en zet het land in brand, het dondert en trilt, en bliksem na bliksem verandert – dat zul je altijd zien – kruispunt na kruispunt in een rotonde. Alsof God wil voorkomen dat wij onze ziel verkopen, aan wie dan ook. Wat op een rotonde, zoals iedereen weet, niet te doen is.

De rotonde is een monumentaal gedicht in drie delen. De steeds terugkerende, maar subtiel veranderende refreinen maken van het lezen een bezwerende ervaring. Het soepele ritme waarmee Van Dam en het gedicht zich bewegen, en de muzikaliteit van Boogs taal, blijven ons betoveren.

In het laatste deel, als het onweer een ongekende intensiteit bereikt en Van Dam langzaamaan in extase raakt, probeert het gedicht zelfs uit zijn vorm te breken. Het spoelt over de refreinen heen, het wil de dijken doorbreken, maar het metrum geeft geen krimp. Zal de duivel Van Dam inderdaad staan op te wachten? Maar waar dan, in welke gedaante? En vooral: wat staat er in het contract?

Ook leverbaar als eboek

   

Oorverdovend razen de motoren.
De kranen die de dagen takelen van hier
naar ginder draaien knarsend overuren.
Van Dam, gekleed, verlaat zijn huis.

In zijn lange jas de overblijfselen
van eerder leven: bonnen, pepermunt,
een pen, portemonnee gevuld met geld
dat vaak gebruikt is en met kaarten:

krediet-, parkeer-, visite-, korting-.
Koel en ijverig de morgen, als altijd.
Het duurt niet lang voor hij de stad uit is,
die modderpoel van oud en ouder zeer.

    Hij ziet de weg.
    Hij buigt het hoofd.
    Het onweert in de verte.

Het kruispunt waar zijn redding wacht ligt ver
buiten de stad. Hij gaat te voet, het moet
een pelgrimstocht zijn, een beproeving.
In de polder, tussen wei en sloot en leegte.


Download het fragment als PDF

'De thematiek is klassiek, de uitwerking met het weersparallellisme en de iconische landschappen al evenzeer, en het personage is natuurlijk een hedendaagse Elkerlyck: de mens die groots en meeslepend wil leven, maar onherroepelijk opgesloten zit in zijn bekrompen bestaan. De rotonde staat daarmee in de traditie van het epische gedicht dat een existentiële zoektocht vertelt. Mede dankzij het pulserende ritme dat de onrust van het hoofdpersonage verbeeldt, is het er een van de meest geslaagde contemporaine invullingen van.' – Kunsttijdschrift Vlaanderen

'Een bijzondere roman in versvorm.' – De Morgen
 

‘Romancier en dichter Boog zet in deze bundel zijn beide talenten ten volle in. Het is de strak volgehouden vorm – elke afdeling bestaat uit 33 gezangen van elk drie vierregelige strofen, afgesloten met een drieregelig refrein waarin Boog steeds even varieert – het niet opdringerige rijm en vooral de cadans van de regels die het verhaal voortstuwen.’ – Trouw

 

'Ik heb nog nooit een schrijver gelezen die zo consequent als Boog blijft variëren op het gegeven dat ondanks al het menselijke gedoe de lucht de lucht blijft, de grond de grond en de verte de verte. Dichtervorst Gerrit Komrij, nooit te beroerd om tegendraadsheid op het schild te hijsen, erkende al vroeg het uitzonderlijke talent van Boog. ‘Zijn werk is een spel met intimiteit en ruimte, met huiselijkheid en eeuwigheden.’ Boog stelt met De Rotonde niet teleur.' – The Post Online

Bespreking in Kunsttijdschrift Vlaanderen

De thematiek is klassiek, de uitwerking met het weersparallellisme en de iconische landschappen al evenzeer, en het personage is natuurlijk een hedendaagse Elkerlyck: de mens die groots en meeslepend wil leven, maar onherroepelijk opgesloten zit in zijn bekrompen bestaan. De rotonde staat daarmee in de traditie van het epische gedicht dat een existentiële zoektocht vertelt. Mede dankzij het pulserende ritme dat de onrust van het hoofdpersonage verbeeldt, is het er een van de meest geslaagde contemporaine invullingen van.

Bron: KunsttijdschriftVlaanderen.be

Recensie op Tzum

Op dinsdagavond, toen we nog twee nachten moesten slapen voordat het Gedichtendag was (vandaag, dus) en de Gedichtenweek zou losbarsten, werd de nieuwe bundel Rotonde van Mark Boog gepresenteerd in Het Literatuurhuis in Utrecht. Tsead Bruinja, Lieke Marsman en Vrouwkje Tuinman lazen werk van Boog en van zichzelf, redacteur Irwan Droog van Cossee sprak Boog toe en Boog zelf las uit zijn nieuwe werk, begeleid door muziekklanken. Korte metten, en het bewijs dat een presentatie geen eindeloze sleep sprekers hoeft te omvatten en dat de nazit het ware centrum is, waar rond een boekpresentatie draait, zoals de aarde draait om de zon.

Bron: Tzum.info