BOEKEN

BOEK

Zomerleugens - jubileumeditie

Zomerleugens - jubileumeditie

Bernhard Schlink

In Schlinks zeven vertellingen van een bijna melancholieke schoonheid − stuk voor stuk romans in een notendop − zijn de bedachte en de spontane, de ondoordachte en de verstandige leugens waarmee we leven altijd aanwezig. Van comfortabel zelfbedrog tot een leven dat een serie van meesterlijke leugens blijkt te zijn. Wie Schlink leest stelt vast dat hij de leugenaars heel goed begrijpt.

   

Voor de douane moesten ze afscheid nemen. Maar omdat alle desks en controleposten op het kleine vliegveld zich in dezelfde ruimte bevonden, kon hij haar met zijn blik volgen toen ze haar tas op de band legde, door het detectiepoortje ging, haar instapkaart liet zien en naar het vliegtuig werd gebracht. Het stond direct achter de glazen deur op de taxibaan.

Ze keek steeds om en zwaaide. Op de trap van het vliegtuig draaide ze zich voor het laatst om, lachte en huilde en legde haar hand op haar hart. Toen ze in het vliegtuig verdween, zwaaide hij naar de kleine raampjes, maar hij wist niet of ze hem zag. Toen werden de motoren gestart, de propellers draaiden, het vliegtuig begon te rijden, steeds sneller, en steeg op.

Zijn vlucht ging pas over een uur. Hij haalde koffie en een krant en installeerde zich op een bank. Sinds ze elkaar hadden leren kennen, had hij geen krant meer gelezen en geen kop koffie meer alleen gedronken. Toen hij na een kwartier nog steeds geen regel had gelezen en geen slok had gedronken, dacht hij: ik ben het alleen-zijn verleerd. Die gedachte beviel hem.

Dertien dagen geleden was hij aangekomen. Het seizoen was afgelopen en daarmee ook het mooie weer. Het regende, en hij bracht de middag door met een boek op de overdekte veranda van zijn bed & breakfast. Toen hij zich de volgende dag in het slechte weer schikte en in de regen over het strand naar de vuurtoren liep, kwam hij de vrouw eerst op de heenweg en later op de terugweg tegen. Ze glimlachten naar elkaar, nieuwsgierig bij de eerste en al een beetje vertrouwd bij de tweede keer. Zover het oog reikte waren zij de enige wandelaars, en deelgenoten in lijden en vreugde; beiden zouden ze liever een heldere, blauwe hemel hebben gehad, maar ze genoten van de zachte regen.

’s Avonds zat ze alleen op het terras van het populaire visrestaurant, dat met een plastic dak en plastic vensters al klaargemaakt was voor de herfst. Voor haar stond een vol glas en ze las een boek – een teken dat ze nog niet gegeten had en niet op haar man of vriend wachtte? Besluiteloos bleef hij in de deuropening staan, totdat ze opkeek en vriendelijk tegen hem lachte. Toen raapte hij zijn moed bij elkaar, liep naar haar tafeltje en vroeg of hij erbij mocht komen zitten.
‘Natuurlijk,’ zei ze en legde haar boek weg.

Hij ging zitten, en omdat zij al had besteld, kon ze hem adviseren. Hij koos de kabeljauw die zij ook had genomen. Vervolgens wisten ze allebei niet hoe ze een gesprek moesten beginnen. Het boek hielp niet, het lag zo dat hij de titel niet kon lezen. Ten slotte zei hij: ‘’t Heeft toch wel wat, zo’n late vakantie op de Cape.’
‘Omdat het zulk mooi weer is?’ Ze lachte.

Dreef ze de spot met hem? Hij keek haar aan – geen mooi gezicht, te kleine ogen en een kin die te groot was, maar haar gezicht stond vrolijk, niet spottend, misschien een beetje onzeker. ‘Omdat je het strand voor jezelf hebt. Omdat in restaurants waar in het seizoen geen tafeltje vrij is, nu plaats is. Omdat je met weinig mensen minder alleen bent dan met veel.’
‘Komt u altijd als het seizoen voorbij is?’

‘Ik ben hier voor het eerst. Eigenlijk moet ik werken. Maar mijn vinger wil nog niet, en die kan zijn oefeningen hier net zo goed doen als in New York.’ Hij bewoog de pink van zijn linkerhand heen en weer, boog en strekte hem.
Verwonderd keek ze naar de pink. ‘Waar oefent die voor?’
‘Voor de fluit. Ik speel in een orkest. En u?’

‘Ik heb pianoles gehad, maar ik speel nog maar zelden.’ Ze bloosde. ‘Ik ben als kind hier vaak met mijn ouders geweest en heb soms heimwee. En als het seizoen is afgelopen, heeft de Cape de charme die u zojuist hebt beschreven. Alles is leger, rustiger – ik houd daarvan.’


Download het fragment als PDF

'In Zomerleugens bevindt Schlink zich weer op het hoge niveau van De voorlezer.' - de Volkskrant *****

'Schlinks werk heeft minstens het niveau van het beste van Bellow, Cheever of Updike. Hij trakteert ons op een unieke, bitterzoete leeservaring. De mooiste in jaren. En Nelleke van Maaren levert daar een vertaling bij die leest alsof je kennisneemt van het werk van een zeer getalenteerde Nederlandse schrijver.' - vijf sterren recensie op Nu.nl *****

'Sublieme vertelkunst verslaat alle twijfels. Knap geconstrueerde verhalen met de allure van novelles.' - Anneriek de Jong op NRC.nl

'In zijn nieuwste boek Zomerleugens toont de Duitse schrijver Bernhard Schlink zich alweer een vlot verteller en een scherp vragensteller.' - Liberales.be

'Zeven verhalen (compacte miniromans) waarin Bernhard Schlink personages neerzet in de Verenigde Staten, Frankrijk en Duitsland. Wat maakten ze van hun leven? Hoe oordelen ze over genomen beslissingen, vooral betreffende relatieproblemen?' - Vrij Nederland.nl

'Verhalen van Bernhard Schlink (Liefdesval en Zomerleugens) zijn allemaal potentiële films.' - actrice Carine Crutzen

'Ik raakte ontroerd en genoot van de serene stijl. Absoluut subliem.' - Psychologie Magazine

'De verhalen van Bernard Schlink maken de indruk van gecomprimeerde romans. In een kort tijdsbestek gebeurt er van alles. De meeste verhalen hebben een open einde. Dat heeft als voordeel dat de lezers er verder hun eigen fantasie op los kunnen laten.' - Literair Nederland

'De verzorgd geschreven verhalen scheren langs de afgrond van het triviale, lezen gemakkelijk en hebben zo ondanks het demasqué dat veel personen treft eerder een ontspannende dan een reflecterende functie.' - NBD|Biblion

Recensie op LiterairNederland.nl

De verhalen van Bernard Schlink maken de indruk van gecomprimeerde romans. In een kort tijdsbestek gebeurt er van alles. De meeste verhalen hebben een open einde. Dat heeft als voordeel dat de lezers er verder hun eigen fantasie op los kunnen laten.

Bron: LiterairNederland.nl

Jubileumedities in Red Magazine

De eerste boeken van Uitgeverij Cossee – klein, zelfstandig, literair – verschenen in 2002, tien jaar geleden dus. Het tweede lustrum van de uitgeverij wordt gevierd, met boeken natuurlijk! Tien boeken van tien geliefde en succesvolle Cossee-auteurs worden dit jaar in een smaakvol nieuw jasje gestoken en voor een vriendelijke prijs aangeboden.

Bron: Red.nl

Recensie op Volkskrant.nl

Domweg gelukkig zijn in de liefde is kennelijk onmogelijk. Er zijn steeds gevaren die de harmonie verstoren en het geluk bederven. Over de broosheid van de liefde - die tussen man en vrouw, maar ook die tussen vader en zoon en moeder en kinderen - heeft Bernhard Schlink zeven prachtige verhalen geschreven, gebundeld in Zomerleugens.

Bron: Volkskrant.nl

Interview met de auteur in BOEK Magazine

'Mijn personages zoeken naar geluk.'

Bron: BoekMagazine.nl

Recensie op ReformatorischDagblad.nl

Bernhard Schlink presenteert een boeiend menselijk gegeven en laat het aan de lezer over om daar iets mee te doen.

Bron: Refdag.nl

Bespreking op Nu.nl

Schlink trakteert ons op een unieke, bitterzoete leeservaring. De mooiste in jaren. En Nelleke van Maaren levert daar een vertaling bij die leest alsof je kennisneemt van het werk van een zeer getalenteerde Nederlandse schrijver.

Bron: Nu.nl

Bespreking op Liberales.be

In zijn nieuwste boek Zomerleugens toont de Duitse schrijver Bernhard Schlink zich alweer een vlot verteller en een scherp vragensteller.

Bron: Liberales.be

Recensie op NRCBoeken.nl

Zeven nieuwe, knap geconstrueerde ‘novellen’ van Bernhard Schlink.

Bron: NRCBoeken.nl

genomineerd voor de Europese Literatuur Prijs