BOEKEN

BOEK

Vreselijk gelukkig

Vreselijk gelukkig

Erling Jepsen

Vreselijk Gelukkig is een tragikomische zedenschets over het (Deense) polderland, waar men - ver weg van de hoofdstad – geheel eigen opvattingen heeft over normen en waarden, law and order, wraak en barmhartigheid.

Robert Hansen uit Kopenhagen wordt de nieuwe dorpsagent ver weg in Højer op het Zuid-Jutse platteland. Het kost hem de nodige moeite om daar zijn draai te vinden. De dorpsbewoners doen de dingen op hun eigen manier. Achter de keurige façades van de dorpshuisjes dreigen afgronden, dronkenschap, achterklap en overspel. Robert begrijpt snel dat ze op het hoofdbureau van politie in Tønder niet alles hoeven te weten.

De plaatselijke schoonheid wordt mishandeld door haar man en zoekt haar toevlucht tot Robert, die dolverliefd op haar wordt. Algauw raakt hij verwikkeld in een drama dat dreigt te ontsporen. En als dan ook nog zijn excentrieke moeder op bezoek komt en een affaire met een dorpeling begint, heeft hij de regie helemaal niet meer in de hand.

Vreselijk Gelukkig is een tragikomische zedenschets over het (Deense) polderland, waar men - ver weg van de hoofdstad – geheel eigen opvattingen heeft over normen en waarden, law and order, wraak en barmhartigheid. Waar men dieven in de bezemkast opsluit en skeletten uit het veen opgraaft. Met bijtende humor en inktzwarte ernst vertelt Erling Jepsen het verhaal van een man op zoek naar zijn eigen plek in de maatschappij. En hij laat subtiel zien dat datgene wat wij verstand noemen soms het verkeerde gereedschap blijkt te zijn om het leven aan te kunnen.

De succesvolle verfilming van Vreselijk gelukkig wordt vergeleken met het werk van Joel en Ethan Coen.

   

Zoals altijd zat ze aan haar kaptafeltje toen hij binnenkwam. Wat was dat eigenlijk ontroerend, ze gingen niet eens uit, ze zouden alleen maar naar de toto-uitslagen op tv kijken.

En hij was geen haar beter, want hij had bloemen meegebracht. Gele rozen, geen groot boeket, maar ze hadden lange stelen. Gekocht in een echte bloemenzaak. Hij schikte ze in een vaas en zette die naast haar neer. Nu glimlachte ze naar hem in de spiegel.

‘Ga maar vast in de kamer zitten lieverd, ik ben zo klaar.’

Hij vond het altijd fijn als ze hem lieverd noemde, en hij maakte een danspasje toen hij de kleine woonkamer binnenkwam. Alles stond klaar, voor zover hij kon zien. De tv stond aan en haar totoformulier lag op tafel, met papier en potlood ernaast. Hij bekeek het formulier. Er was maar één rijtje ingevuld. Hetzelfde rijtje als altijd, hij kende het uit zijn hoofd. Het had hem zo vaak geërgerd, ja, zelfs tot razernij gebracht, maar dat zou vandaag niet gebeuren. Integendeel. Hij kreeg een brok in zijn keel en de dertien getallen dansten voor zijn ogen. Hij liet ze dansen, ja, hij danste zelf mee – totdat hij opeens een bos rozen op het buffet zag staan.
‘Maar u hééft al rozen,’ zei hij. ‘Van wie heeft u die gekregen?’

Zijn stem klonk vreemd en toch was het typisch zijn stem, zoals die klonk als hij op het punt stond te gaan huilen.
‘Van mezelf,’ zei ze.

O, op die manier, ja, dan begreep hij het. Ze had zichzelf verwend, echt iets voor haar. Haar rozen waren donkerrood, ze hadden ook lange stelen en het boeket was dubbel zo groot als dat van hem. Het was niet gemakkelijk om haar iets cadeau te doen.

‘Kom nou,’ zei hij en hij ging op de bank zitten. ‘Laat die make-up verder maar zitten. We gaan toch nergens heen, we zijn maar met z’n tweetjes.’
‘Je doet altijd veel aardiger tegen me als ik me heb opgemaakt,’ zei ze.
Die opmerking sneed hem door de ziel; deed hij niet altijd aardig tegen haar?
Blijkbaar niet, nu ze dit zo zei. Hij bleef geduldig in haar woonkamer wachten. Vandaag zou hij zijn best doen. Ze moesten als vrienden uit elkaar gaan, want anders zou het ondraaglijk zijn.

Hij legde zijn eigen totoformulieren voor zich op de salontafel. Hij had een nieuw systeem bedacht. Een nogal duur systeem, maar deze keer zóu hij winnen.
De scheidsrechter floot voor de aftrap, Robert leunde achterover op de bank, maar op hetzelfde moment stak er iets hards in zijn achterste. Er lag iets onder het kussen… als hij het niet dacht, hij haalde een dildo tevoorschijn, zeer natuurgetrouw, minstens twintig centimeter. Hij voelde dat hij begon te blozen. Snel onder de bank ermee en zover mogelijk naar achteren schuiven met zijn hielen. Het zou hem niet verbazen als ze dit met opzet had gedaan, alleen maar om hem te plagen. Waarom zou dat ding toevallig net op de plek liggen waar hij altijd zat? Hij grinnikte, hij kon bijna niet ophouden.

Ze kwam de kamer binnen. Knalrode lippen en een dikke laag oogschaduw, donkergroen. Ze zag er fantastisch uit, vond hij. Je zou gewoon vergeten dat ze in een rolstoel zat. Er zat een papieren bloem tussen de spaken van het ene wiel; die had ze gewonnen in een schiettent in Tivoli. Sommigen zouden haar stijl misschien vulgair noemen, maar het merkwaardige was dat de make-up haar eigenlijk geweldig stond, ze kon het heel goed hebben. Als ze er zo uitzag, kreeg hij extra veel zin om vriendelijk tegen haar te doen. Dus ze had inderdaad gelijk. Hier op zijn plekje op de bank moest hij voor zichzelf toegeven dat haar uiterlijk hem wel degelijk wat uitmaakte.
‘Hoe gaat het nu?’ vroeg hij.


Download het fragment als PDF

'Vriendelijke fietsenmakers en caféhouders ontpoppen zich tot sluwe, manipulatieve wezens, en alleen al om die transformatie te mogen aanschouwen is Vreselijk gelukkig zeker het lezen waard.' - 8weekly.nl

'Het is knap hoe Jepsen met weinig literaire middelen het alledaagse weet om te vormen tot een absurdistisch spel met de werkelijkheid, waarin niets heilig is, ook het genre van de traditionele streekroman niet, want daar maakt hij korte metten mee. Dat laatste blijkt ook uit de sprekende kat van de buren, die Robert Hansen af en toe de nodige adviezen verstrekt. Toch wordt de kracht van het oeuvre van Jepsen mede bepaald door de bijna onuitgesproken onderliggende tragiek, die steeds latent aanwezig is, zoals blijkt uit de schaarse inkijkjes in het verleden van Robert Hansen, waarin de onverwerkte dood van zijn vader centraal staat.' - Trouw

Boekentip van Boekhandel Plukker

“Vreselijk gelukkig” is ontzettend grappig, inktzwart en tragikomisch tegelijk.

Bron: BoekhandelPlukker.nl

Bespreking op Iedereenleest.be

Alle superlatieven schieten te kort om deze knappe roman te beschrijven. Het grappigste boek dat ik sinds lang gelezen heb! Hilarisch, grotesk, filmisch (het boek werd trouwens verfilmd), hallucinant, wrang, zwart-komisch en toch op een ontregelde manier ook ontroerend. Een humoristische topper met weerhaakjes. Erling Jepsen rules!

Bron: IedereenLeest.be

Recensie op 8weekly.nl

Erling Jepsen beschrijft in Vreselijk gelukkig op bijzonder humoristische, en zwartgallige, wijze de keerzijde van de landelijke gemoedelijkheid.

Bron: 8weekly.nl

Bespreking op Misdaadromans.nl

Een thriller? Nee. Deze kwalificatie op de achterflap is iets te hoog gegrepen. Daarentegen verandert dit lichtzinnige verhaal halverwege nogal bruusk in een soort misdaadroman, met een even schokkende als lachwekkende apotheose. Dat dan weer wel.

Bron: Misdaadromans.nl

Bespreking op DeRecensent.nl

Vreselijk gelukkig is een hilarische satire, die van de platvloersheid wordt gered door de zwartgallige stijl van Jepsen en door een schlemiel, waarvan je niet wil gaan houden, terwijl je dat toch stiekem al bent gaan doen.

Bron: DeRecensent.nl