BOEKEN

BOEK

Licht in een donker huis

Licht in een donker huis

Jan Costin Wagner

Agent en weduwnaar Kimmo Joentaa is op zoek naar een onbekende dode, naar zijn lief van wie hij de echte naam niet eens weet, en naar een moordenaar die sympathieker blijkt te zijn dan zijn slachtoffers.

De moord op een doodzieke vrouw stelt de politie in het Finse Turku voor meerdere raadsels. Wie sluipt er een ziekenhuis binnen om een comapatiënte te doden? En wat is dat voor een moordenaar, die op de lakens van zijn slachtoffer slechts een enkel spoor achterlaat: een substantie die alleen met veel moeite te identificeren valt als tranen?

Eigenlijk moet Kimmo Joentaa al zijn energie in het oplossen van deze zeldzame misdaad stoppen, maar hij heeft op dit moment een dwingender zorg. Larissa, de vrouw die onverwachts weer een beetje kleur in zijn weduwnaarsleven bracht, is spoorloos verdwenen.

Terwijl de dader buiten Turku meer slachtoffers maakt, komt de onverstoorbare Joentaa op zijn zoektocht naar Larissa in een klein dorpje terecht. Hij stuit daar op een donker verhaal van een zomer vele jaren terug. Opeens blijken Larissa’s verdwijning en de raadselachtige moordzaak niet los van elkaar te staan. Maar waar raken de twee verhalen elkaar?

Licht in een donker huis is een roman die met de geraffineerde middelen van een thriller een aangrijpend verhaal vertelt over liefde en gekwetste gevoelens, over het verlangen naar verlossing, en over de kracht waarmee het leven de dood soms tegemoet treedt.

   

Kimmo Joentaa leefde met een vrouw zonder naam in een herfst zonder regen. Het hogedrukgebied werd Magdalena gedoopt. De vrouw liet zich Larissa noemen.

Ze kwam en ging. Hij wist niet waarvandaan en waarheen. ’s Avonds, als hij naar huis terugkeerde, bleef hij nog even in de auto zitten en zocht achter de ramen naar tekenen van haar aanwezigheid. Soms brandde er licht dat niet had gebrand toen hij ’s ochtends was vertrokken. Soms was het donker.

Als er licht brandde, was ze er doorgaans niet. Als het donker was, zat ze met haar benen opgetrokken op de sofa en lachte als hij vroeg waar ze de hele dag was geweest.
Ze lachte net zolang tot Kimmo Joentaa ook begon te lachen.

Een paar keer vroeg hij waarom ze altijd het licht aandeed als ze wegging, en waarom ze in het donker zat als hij thuiskwam. Ze antwoordde niet. Ze keek hem alleen maar aan en zweeg. Dat deed ze vaak als hij vragen stelde. Als hij dan nog iets wilde zeggen, kwam ze naar hem toe, omhelsde hem, trok zijn kleren uit, duwde hem op de sofa, ging op hem zitten en bewoog met ritmische, mechanische bewegingen totdat hij klaarkwam.

Voordat de sneeuw en het ijs smolten, speelde ze op het meer met de jongelui ijshockey. Ze at enorme hoeveelheden ijs, het liefst vanille-ijs en ijs met toendrabessen.
Ze hield van actiefilms, schietpartijen en auto’s. Van comedies hield ze niet, maar ze lachte veel. Meestal om hem.
Hij hoefde helemaal niets te zeggen, ze had meestal genoeg aan de uitdrukking op zijn gezicht of aan een beweging die hij maakte.

Ze had vlasblond haar en hield vol dat haar lengte ̩̩n meter zestig was Рen niet ̩̩n meter eenenvijftig, zoals Joentaa af en toe opperde omdat hij het zo leuk vond als ze boos keek Рen ze was heel mager, wat Joentaa verbaasde, gezien haar snoeplust.

Soms verdween ze. Als hij probeerde haar mobiel te bereiken, stuitte hij op de vreemde, anonieme stem van haar voicemail. Hij sprak berichten in en merkte hoe zijn woorden in de stilte teloorgingen. Aan het mailadres dat ze hem had gegeven stuurde hij teksten die nooit werden beantwoord. In een leeg huis zat hij met zijn mobieltje in zijn hand achter zijn laptop te wachten.

Hij begon ’s ochtends bij het weggaan het licht aan te doen, en hij kreeg kramp in zijn maag wanneer het in huis, dagen of weken later, donker was als hij weer thuiskwam. Dan zat ze met haar benen opgetrokken op de sofa, keek hem aan en zei dat ze er weer was. Als hij vroeg waar ze geweest was, zweeg ze.

Ze hield van wandelen. Urenlang liepen ze in de weekends samen door de bossen en vertelde zij over films die ze had gezien of over boeken die ze las. Ze las van alles, als het maar verhalen waren, verhalen die ze kon navertellen.

De boeken stapelden zich op in verschillende hoeken van het huis. Hij luisterde aandachtig naar haar en probeerde achter de figuren die op het toneel van haar fantasie tot leven kwamen de vertelster te vinden.

Ze werkte als prostituee, Joentaa wist niet waar. Na verloop van tijd begon hij haar ernaar te vragen, maar ze trok een scheve grijns en zei dat hij dat niet wilde weten. Aan het begin van de zomer vertelde ze dat ze ook een deeltijdbaantje had gevonden, als ijsverkoopster, en Joentaa zei dat hij daar blij om was.

‘Als ik het handig aanpak, kan ik zoveel ijs eten als ik wil,’ zei ze.
Hij vroeg naar haar naam, haar echte naam, en ze zei dat namen niet ter zake deden.
In haar slaap huilde ze, en als hij haar wakker maakte of haar er na het ontwaken op aansprak, kon ze zich niet herinneren dat ze iets had gedroomd.


Download het fragment als PDF

'Kimmo Joentaa verschilt in vrijwel alles van de doorsneepolitiemannen in thrillers. De Finse weduwnaar drinkt melk en heeft een melancholieke natuur, maar een scherpe en heldere blik op zijn werk. Wonderlijk, subtiel geschreven boek vol heftige emoties.' - Vrij Nederland Detective & Thrillergids 2012 ****

‘De politieromans van Jan Costin Wagner zijn veel meer dan de vluchtige, doorsnee ‘literaire thrillers’. In een rustige stijl zuigt de auteur de lezer zijn verhaal in. Een verademing.’ – Dagblad van het Noorden ****

'Jan Costin Wagner is een heel goede schrijver. Hij is wars van spierballentaal, wilde achtervolgingen en schietpartijen. Hij is een man die met woorden treft, niet met kogels. In een rustige, soms poëtische stijl zuigt Jan Costin Wagner de lezer zijn verhaal in. In deze gejaagde, van complottheorieën vergeven tijden een verademing én een formidabele prestatie.' - Tubantia

'Wagner werkt stilletjes aan een van de beste series politieromans die ik ken. Ik vind Wagners boeken altijd geweldig qua sfeer. Kalm ontvouwt het verhaal zich en met haast onmerkbare versnellingen trekt Wagner je het boek in. Opeens blijk je niet meer te kunnen stoppen. Knap is dat. Dus al leest u maar één spannend boek dit jaar, met Jan Costin Wagner zit u goed.' - Linnaeus Boekhandel

'Als zijn eerdere boeken ook zo goed zijn heb ik mijzelf heel wat leesplezier ontzegt. Deze man kan schrijven. De personages in zijn boek zijn raak neergezet en sympathiek. Het verhaal bevat diepgang en heeft een goed uitgewerkt plot. De verschillende verhaallijnen blijken raakvlakken te hebben en ontmoeten elkaar op een kundige, overtuigende manier. De spanning is prettig, het is sluimerend met af en toe een piek. Op een gegeven moment neemt het verhaal een interessante wending zonder ook maar een moment de geloofwaardigheid te verliezen. Over Licht in een donker huis kan ik kort maar bondig zijn: Een uitstekende thriller.' - Leestafel.info

'Lézen!' - Humo.be

‘De beste Scandinavische thrillers worden geschreven door een Duitser, namelijk Jan Costin Wagner.’ – Der Tagesspiegel

‘Deze bijzonder goede schrijver is niet geïnteresseerd in de dood, maar in de leegte die deze bij de levenden achterlaat.’ – Frankfurter Rundschau

Auteurspagina op Crimezone.nl

Jan Costin Wagner (1972) is geboren in Langen (Duitsland). Hij studeerde literatuurwetenschap en geschiedenis. Hoewel Duitser van geboorte beschouwt hij Finland als zijn tweede vaderland. Wagner is een zeer talentvolle auteur en ontving voor zijn werk vele prijzen en nominaties. Zijn literaire thrillers IJsmaan (2005) en Voor de leeuwen (2010) waren grote successen en kregen vier sterren in Vrij Nederlands Detective & Thrillergids. Zijn romandebuut Nachtrit (2008) werd onderscheiden met de Marlowe-prijs voor beste literaire thriller. Het laatste zwijgen (2009) kreeg de Deutscher Krimipreis en in de Verenigde Staten werd het boek genomineerd voor de Los Angeles Times Book Prize. In 2012 verscheen Licht in een donker huis dat wederom door de VN Detective & Thrillergids werd bekroond met vier sterren.

Bron: Hebban.nl

Bespreking door Humo

Jan Costin Wagner schrijft over vingervlugge en hoogst efficiënte moorden. Hij maakt er weinig woorden aan vuil - die bewaart hij voor de nu eens bevrijdende, dan weer wurgende denkspelletjes in de hoofden van zijn personages.

Bron: Humo.be

Licht in een donker huis besproken op Dizzie.nl

Voor wie zich buiten de gebaande (Scandinavische) thrillerpaden durft te begeven en op reis wil gaan naar Karjasaari in het gezelschap van een aardige, ietwat naïeve, soms wat verwarde, maar op het juiste moment scherpe Finse rechercheur is Licht in een donker huis een aanrader. Prima vertaald door Gerda Meijerink.

Bron: Dizzie.nl

Bespreking op de Leestafel

Als zijn eerdere boeken ook zo goed zijn heb ik mijzelf heel wat leesplezier ontzegt. Deze man kan schrijven. De personages in zijn boek zijn raak neergezet en sympathiek. Het verhaal bevat diepgang en heeft een goed uitgewerkt plot. De verschillende verhaallijnen blijken raakvlakken te hebben en ontmoeten elkaar op een kundige, overtuigende manier. De spanning is prettig, het is sluimerend met af en toe een piek. Op een gegeven moment neemt het verhaal een interessante wending zonder ook maar een moment de geloofwaardigheid te verliezen.

Bron: Leestafel.info

Vermelding op Crimezone.nl

De moord op een doodzieke vrouw stelt de politie in het Finse Turku voor meerdere raadsels. Wie sluipt er een ziekenhuis binnen om een comapatiënte te doden? En wat is dat voor een moordenaar, die op de lakens van zijn slachtoffer slechts een enkel spoor achterlaat: een substantie die alleen met veel moeite te identificeren valt als tranen?

Bron: Crimezone.nl

Linnaeus Boekhandel over Licht in een donker huis

Wagner werkt stilletjes aan een van de beste series politieromans die ik ken. Ik vind Wagners boeken altijd geweldig qua sfeer. Kalm ontvouwt het verhaal zich en met haast onmerkbare versnellingen trekt Wagner je het boek in. Opeens blijk je niet meer te kunnen stoppen. Knap is dat. Dus al leest u maar één spannend boek dit jaar, met Jan Costin Wagner zit u goed.

Bron: Meer-Online.nl

Bespreking uit Tubantia

Jan Costin Wagner is een heel goede schrijver. Hij is wars van spierballentaal, wilde achtervolgingen en schietpartijen. Hij is een man die met woorden treft, niet met kogels.

Bron: Twenteuitdekunst.nl

Vermelding in Duitsland Magazine

'De beste Scandinavische thrillers worden geschreven door een Duitser, namelijk Jan Costin Wagner', schreef Der Tagesspiegel. En dat zou best eens waar kunnen zijn. Licht in een donker huis is weer een boek dat je niet loslaat.

Bron: DuitslandMagazine.com

Aankondiging op Spanningsblog

In het fonds van uitgeverij Cossee is nauwelijks een thrillerschrijver te bekennen. Maar de boekenmaker uit Amsterdam onderhoudt wel een warme band met Jan Costin Wagner. Cossee publiceerde diens debuut uit 2005 en bracht sindsdien elk nieuw boek van hem op de markt. Ook zijn nieuwste, 'Licht in een donker huis' (te verschijnen in juni 2012), zal door Cossee worden verspreid.

Bron: Spannings.blogspot.com