BOEKEN

BOEK

Het kan altijd erger

Het kan altijd erger

Joey Goebel

Een buitengewoon goed boek van een verbazingwekkend jong schrijver, even scherp als ontroerend.

In een tijd van nietszeggende televisie-formats, flinterdunne popmuziek en tuttige chicklit zijn originele films, romans, sitcoms en grote popsongs broodnodig. Maar wist je dat deze grote scheppingen de producten zijn van geniale en ongelukkige kunstenaars?
Daarom spot Harlan Eiffler van New Renaissance talentvolle jongeren, om ze op te leiden tot echte kunstenaars. Een hoogbegaafd talent van dit moment, Vincent Spinetti, krijgt van Eiffler veel te verduren: onbeantwoorde liefde, verwaarlozing, ziekte, depressie en alcoholisme.

Alles voor een goed doel, want: alleen het grote lijden leidt tot ware kunst. Het kan altijd erger is een bijtende satire over de fatale scheiding tussen platte fastfood entertainment en de zogenaamde ware kunst, een roman over authenticiteit, eerlijkheid en de gewetensnood van een beschermengel. De vraag moet bijna worden gefluisterd: kan ook een gelukkige artiest iets groots maken? En hoeveel veerkracht kan een mens opbrengen als hij telkens harder tegen de grond wordt geslagen?

Een buitengewoon goed boek van een verbazingwekkend jong schrijver, even scherp als ontroerend.

   

Ik vind het vervelend dat ík het je moet vertellen, maar je zult nooit gelukkig worden.
Ik wil je geen pijn doen door dit te zeggen. Ik zeg het omdat ik het wel zo eerlijk vind om open kaart te spelen voor we beginnen. Ik hoop dat je dat waardeert, want vanaf nu zal niemand meer open of eerlijk tegen je zijn. Dus nogmaals, ik zeg het je vooraf maar: je zult nooit gelukkig worden. Ik heb het voor je opgeschreven. Heel graag gedaan.

Ik wil dat je op de zonnigste, lieflijkste dag van het jaar naar buiten gaat en het stilletjes hardop tegen jezelf zegt: ‘Ik zal nooit gelukkig worden.’ Zelfs in de hitte zou je moeten kunnen zien dat je eigen koude, rokerige adem die opmerking bevestigt. De enige manier om te vermijden dat je je adem ziet is door het trots te zeggen, als een wijze, oude man: ‘Ik zal nooit gelukkig worden!’ Probeer het maar eens.

Als ik aan jou denk, denk ik aan een tekenfilmwolk die boven je hoofd hangt, een persoonlijke stortregen. Ik zie je doorweekt voor me, je hele wezen druipend van de regen, en je bent voortdurend ziek, omdat je maar niet droog kunt blijven. Je bent zo depressief van het sombere weer dat je een klein riviertje bij elkaar huilt, maar de tranen verdampen en vormen een tweede wolk waaruit het nog harder op je regent. Je hebt ook altijd pech.

Het zal droevig worden. Je krijgt nooit een meisje. Je zult de wereld nooit redden. Je zult nooit ware liefde vinden. Je zult geen vriend tegenkomen die je kunt vertrouwen. Je zult nooit tevreden zijn. Je zult nooit genoeg hebben. Het gras kan altijd groener. Het gras moet altijd gemaaid. Je nachten zullen eenzaam zijn en veel meer ook niet. Je zult altijd wachten op betere tijden, die nooit zullen komen. En je zult al helemaal nooit rust kennen.

Er zullen dagen zijn dat je op je knieën valt en schreeuwend je nood klaagt bij wie of wat er maar zou kunnen luisteren. Maar Het Ding Dat Ze God Noemen kan je niet helpen, en dat zal Hij niet doen ook. Ik zie de hemel voor me als een stralende, kristallen metropool, en in de hoogste, meest glinsterende wolkenkrabber blijft de Burgemeester maar deals sluiten, achter een deur zonder klink. Hij is voor altijd onbereikbaar en ‘momenteel niet beschikbaar om aan de telefoon te komen’. En dan zie ik al die volmaakte blonde engelen voor me, zonder genitaliën en voeten, die samenkomen en ons hier beneden nawijzen en uitlachen, terwijl ze tussen het gegiechel door zeggen: ‘Die arme schatten!’ Ze zullen nog een hoop lol aan jou beleven.

Wij zullen je gebeden eerder al dan niet verhoren dan zij. Wij zullen je lot bepalen en over je waken. Niet de goden of de engelen. Niet de doden. Wij. Mannen en vrouwen. Volwassenen met verwarde webben en verborgen motieven. Voormalige kinderen.
We zullen je geven wat je nodig hebt, maar je onthouden waar je naar verlangt. We zullen erop toezien dat alle dingen die je nodig hebt voor langdurig geluk net buiten je bereik blijven. En als je per ongeluk een sensatie ervaart die op geluk lijkt, omarm die dan vooral uit alle macht. Neem het er maar van, want het zal niet lang duren.

Nogmaals: het spijt me. Het is waar wat ze zeggen: het leven is niet eerlijk, en zeker niet voor jou. De enige troost die ik je kan bieden is dat de dingen die je bij al die eenzaamheid en al dat lijden zult maken, jouw wanhoop en onze wreedheid ruim zullen overleven. Onze kwellingen zijn tijdelijk, jouw werk voor de eeuwigheid. Als je dat in je achterhoofd houdt, dan winnen we er allemaal bij.

Dus ik bied je hierbij bij voorbaat onze verontschuldigingen aan voor alle pijn die we je zullen berokkenen. Je hebt een zware tijd voor de boeg, knul. Ik waarschuw je maar vast.

Niettemin,
Harlan

- Een brief die ik aan Vincent schreef toen hij zeven was

'Het talent van Joey Goebel kan vergeleken worden met dat van Dave Eggers of Jonathan Safran Foer. Een wonderkind!' - Time Out

'Het boek is een humoristische aanklacht tegen de goedkope entertainmentbusiness.' - De Recensent

'Je hebt boeken die je meteen wilt lezen omdat de premisse erachter je dusdanig bevalt dat je gelooft dat het gewoon niet slecht kàn zijn. Zo'n boek is Het kan altijd erger, de tweede roman van de 26-jarige Amerikaan Joey Goebel.' - 8weekly.nl

'Boekrecensent voor CJP Magazine Judith Hornman is fan van Joey Goebels boek Het Kan Altijd Erger. Een mooi verhaal én cultuurkritiek in één, dat kom je niet vaak tegen in een boek.' - CJP.nl

Verstuur het omslag als e-card

Bron: Covercards.nl

Bespreking op Literatuurlog.nl

Het kan altijd erger leest vlot weg vanwege de laconieke toon waarop jonge Amerikaanse auteurs het patent lijken te hebben.

Bron: Literatuurlog.nl

Recensie op 8weekly.nl

Het idee? Als grote kunst ontstaat uit lijden, zoals men algemeen aanneemt, waarom dan niet talentvolle kinderen opvoeden zonder een kans op geluk, en tegelijkertijd hun creativiteit stimuleren? Meesterwerken verzekerd. Of niet?

Bron: 8weekly.nl

Interview op DeRecensent.nl

Het kan altijd erger is de titel van de laatste roman van de Amerikaanse schrijver Joey Goebel. Het boek is een humoristische aanklacht tegen de goedkope entertainmentbusiness.

Bron: DeRecensent.nl

Interview op CJP.nl

Boekrecensent voor CJP Magazine Judith Hornman is fan van Joey Goebels boek Het Kan Altijd Erger. Een mooi verhaal én cultuurkritiek in één, dat kom je niet vaak tegen in een boek.

Bron: CJP.nl