BOEKEN

BOEK

applaus vanuit het donker

applaus vanuit het donker

Hélène Gelèns

In haar derde dichtbundel, applaus vanuit het donker, verkent Hélène Gelèns thema’s als ‘het spel’ en ‘de lach’. Vrolijke en onschuldige fenomenen, zo lijkt het. Maar klinkt de lach altijd ongedwongen? Of heeft een speelse omgang met de werkelijkheid ook schaduwkanten? In applaus vanuit het donker worden liedjes gezongen, spelregels bedacht, herinneringen gemaakt en achteloze uitspraken gedaan. En daar wordt voor geklapt… vanuit het donker. Vanuit de duisternis klinkt de muziek van ons dagelijkse bestaan soms niet meer zo eenduidig. Maar het leven dient gevierd te worden, dus gelachen, gespeeld, gezongen en geklapt zal er worden.

   

sluitingstijd

je bepaalt: dat is pluis dat is niet pluis
dit hier pluis dat daar niet pluis
vroeger niet pluis nu pluis en straks

vanuit het donker applaus
en je zegt ijdelheid ijdelheid
alles is ijdelheid, je schrapt
(ijdelheid der ijdelheden)
zegt alles is! alles is!
alles is maar wat het is, je schrapt
alles! alles! zeg je ineens
vijf uur is de sluitingstijd van alles

terwijl je nog schrapt: alle all al a
applaus vanuit het donker
en je weet niet: pluis of niet pluis


Download het fragment als PDF

'Hélène Gelèns schrijft fascinerende gedichten die je aan het werk zetten. Haar poëzie doet bij momenten aan die van e.e. cummings denken. Van poëzie als die in applaus vanuit het donker, daar leef ik van op.' – Aawater

'Je ziet maar een deel van iets, de voorkant, de achterkant. In de tram zie je een passagier meestal van opzij. In de taal komt dat nauwelijks aan bod, omdat de zinnen zo netjes achter elkaar staan, in een schijn-volgorde. H̩l̬ne Gel̬ns heeft dat half-halve in de woorden zelf weten op te nemen, met een grote beweeglijkheid. Als je bij haar iets ziet, klinkt er al iets anders in door.' РK. Schippers

'De dichter speelt een bezwerend spel met klank, ritme en typografie en stelt aldus basale, maar daarom niet minder belangrijke vragen.' – de Volkskrant ****

'Bij dichters met het klank- en ritmegevoel van Gelèns leidt de taal tot uiterst muzikale poëzie. Het is poëzie als dansend denken en Gelèns sleuit de lezer erin mee.' - Trouw

'Toch is het ook heel prettig dat geregeld de grond onder je voeten vandaan gehaald wordt; Gelèns weet je zo scherp te houden. Dit is ook daarom gewoonweg heerlijke poëzie.' - Cultuurbewust.nl

'Hélène Gelèns speelt met woorden, zet ze op een vreemde manier achter elkaar en plaatst ze in nieuwe verbanden. Haar poëzie beweegt en speelt, al is dat soms – soms – ook wat vermoeiend. Haar stem is geheel eigen en uniek en een aanwinst voor de Nederlandse literatuur. Het Nederlands is van ons allen, maar in deze bundel net even wat meer van Gelèns.' - 8weekly.nl ****

'De poëzie in applaus vanuit het donker van Hélène Gelèns is even speels als de accenten op haar naam. Dat wil niet zeggen dat de thematiek lichtvoetig is. Bovendien betekent de associatie met kinderspel niet dat haar gedichten eenvoudig zijn. De vorm is strak en toch word je uitgenodigd mee te dartelen.'- Poëziekrant

'Dit is Hélène Gelèns op haar best.' - NBD|Biblion

Interview met Hélène Gelèns op Tzum.info

Hélène Gelèns debuteerde met niet beginnen bij het hoofd in de Sandwich-reeks van wijlen Gerrit Komrij. In 2010 verscheen haar tweede bundel, zet af en zweef. Deze bundels, en ook de onlangs verschenen derde bundel applaus vanuit het donker, hebben naast afwezigheid van hoofdletters een typische mengvorm van filosofie, muziek, klank en taalgedrevenheid.

Bron: Tzum.info

Bespreking uit Trouw op Versindaba

Misschien wel meer dan in de eerdere bundels staat de ‘taaI’ op de voorgrond. En bij dichters met het klank- en ritmegevoel van Gelèns leidt dat tot uiterst muzikale poëzie, die nu en dan zelfs aanschuurt tegen de klankpoëzie.

Bron: Versindaba.co.za

Bespreking door de Reactor

Wie zich ondubbelzinnig verliest in de romantiek van de roos, is gedoemd aan de oppervlakte te blijven. Wie verder kijkt, ziet dat Gelèns’ poëzie veel méér behelst dan dartele springerigheid.

Bron: DeReactor.org

Bespreking op 8weekly.nl

Hélène Gelèns speelt met woorden, zet ze op een vreemde manier achter elkaar en plaatst ze in nieuwe verbanden. Haar poëzie beweegt en speelt, al is dat soms – soms – ook wat vermoeiend. Haar stem is geheel eigen en uniek en een aanwinst voor de Nederlandse literatuur. Het Nederlands is van ons allen, maar in deze bundel net even wat meer van Gelèns.

Bron: 8weekly.nl

Blogrecensie van applaus vanuit het donker

Het lezen van applaus vanuit het donker is een spannende aangelegenheid. Aan de ene kant volg je braaf de grillige en tegelijkertijd doordachte lijnen van Gelèns en aan de andere kant moet je ook zelf flink aan het werk. Je ontkomt namelijk niet aan je eigen associaties.

Bron: TeunisBunt.Blogspot.nl

Bespreking door Cultuurbewust.nl

Toch is het ook heel prettig dat geregeld de grond onder je voeten vandaan gehaald wordt; Gelèns weet je zo scherp te houden. Dit is ook daarom gewoonweg heerlijke poëzie.

Bron: Cultuurbewust.nl

Avondlog van Hélène Gelèns

Meteen in het openingsgedicht zegt de hoofdpersoon 'alles is ijdelheid'. En dan wordt er geschrapt. Misschien wordt wel alles geschrapt. Maar ai, zou dat schrappen juist niet het toppunt van ijdelheid zijn?

Bron: Avondlog.nl

Voorpublicatie op Ootetoote.nl

Hélène Gelèns koos voor de LL-serie op Ooteoote uit haar binnenkort te verschijnen dichtbundel applaus vanuit het donker (uitgeverij Cossee, januari 2014) de opening van de reeks ‘vanuit het donker’. Eerder publiceerde ze de dichtbundels niet beginnen bij het hoofd (2006; nominatie C. Buddingh’-prijs) en zet af en zweef (2010; Jan Campertprijs).

Bron: Ootetoote.nl

Voorpublicatie op Tzum.nl

Hélène Gelèns publiceerde poëzie, proza en beschouwingen. Ze publiceerde twee dichtbundels: niet beginnen bij het hoofd (2006; nominatie C. Buddingh’-prijs) en zet af en zweef (2010; Jan Campertprijs). In 2012 maakte ze met 4 andere Nederlandse dichters een tournee door de VS. Dit najaar verschijnt haar derde dichtbundel applaus vanuit het donker.

Bron: