BOEKEN

BOEK

Mensenhandel op klaarlichte dag

Mensenhandel op klaarlichte dag

E. Benjamin Skinner

Het is maar een paar uur vliegen van het VN-gebouw in New York naar Haïti, en daar kun je op klaarlichte dag onderhandelen over de prijs van de aankoop van een mens. Met mensenhandel zijn geweldige rendementen te halen. Slavernij is een globaal fenomeen en vormt na drugs de meest lucratieve vorm van criminaliteit. Tweehonderd jaar na de afschaffing van de slavernij worden wereldwijd meer dan 27 miljoen mensen als slaven behandeld en zonder betaling tot werk of seks gedwongen.

Benjamin Skinner schetst in nooit eerder getoonde details een onthutsend en niets ontziend beeld van de moderne mensenhandel. Hij infiltreert in de netwerken van mensensmokkelaars, in de 'vleeshandel' op de slavenbeurzen en doet verslag van megaharems in Khartoem en illegale bordelen in Boekarest, de slavenmarkten in India en de kinderhandel in Haïti. Hij doet ook research waar het pijnlijk dichtbij komt, in de rosse buurt van Amsterdam en in de nieuwe EU-landen. Het is een beangstigend paralleluniversum waar levens worden gekocht, verkocht, gebruikt en vernietigd.

De individuele verhalen die Skinner vertelt zijn hartverscheurend. Het boek geeft mensen aan de onderkant van de samenleving een stem. Mensenhandel op klaarlichte dag doet verslag van de grootste uitdaging voor deze generatie. Yes, we can moet ook gelden voor de afschaffing van de mensenhandel.

   

Inleiding van de auteur

Stel dat de stafofficier van Robert E. Lee in 1862 niet zijn drie sigaren was verloren. Stel dat de gevechtsplannen van generaal Antietam, die om die drie sigaren gewikkeld waren, niet in handen van de Unionisten waren gevallen. Of stel dat George McClellan niet op basis van die op wonderbaarlijke wijze verkregen informatie de rebellen had tegengehouden in het bloedigste gevecht van de Amerikaanse geschiedenis. Stel dat een aldus machteloos geworden Lincoln niet de Emancipatieproclamatie had getekend. Stel dat het Zuiden had gewonnen en de slavernij naar het westen had gebracht.

Stel dat Japan tachtig jaar later zijn racistische rijk had beperkt tot Azië en Pearl Harbor niet had aangevallen. Stel dat Hitler, ongehinderd door de Geconfedereerde Staten van Amerika, een halt had toegeroepen aan de gestage opmars van de vrijheid sinds Engeland in 1807 de slavenhandel verbood.

Met andere woorden: stel dat er nog een wereld bestond waarin de ideologieën die de slavernij goedkeurden nog steeds overeind stonden.
Die scenario’s hebben zich allemaal niet afgespeeld. En toch zijn er tegenwoordig meer slaven dan er ooit in de geschiedenis zijn geweest.

In zijn boek Disposable People (1999) beweerde een bescheiden wetenschapper, Kevin Bales, dat er op dat moment op de hele wereld 27 miljoen slaven waren, die hij definieerde als mensen die onder bedreiging van geweld werden gedwongen om zonder betaling te werken. Dat was een verbijsterend aantal, zelfs in vergelijking met andere verschrikkelijke tijdperken. Onder Stalin waren er in de Goelag in de Sovjet-Unie 5 miljoen slaven. De nazi’s hebben in totaal 12 miljoen mensen tot slavernij gedwongen, maar maakten die in zo’n hoog tempo af dat er een veel minder groot aantal tegelijk in leven was.

Alleen in het jaar 1861 kwam het aantal slaven in de buurt van het aantal van tegenwoordig. In dat jaar waren er 3,8 miljoen slaven in de Verenigde Staten: dat was meer dan in de rest van de wereld bij elkaar. Hoewel de slavernij in die periode in het grootste deel van Europa was afgeschaft, waren er in die tijd in Rusland naar schatting 23 miljoen lijfeigenen, maar die schatting van een bolsjewistische schrijver die de excessen van de communistische revolutie wilde rechtvaardigen, is bedrieglijk. Een lijfeigene was een onderdaan die onder de wet viel, ook al had hij minder rechten dan een vrije burger, en had vaak bezit, terwijl een slaaf volgens de wet het bezit van iemand anders was.

Tegenwoordig is slavernij overal illegaal. Maar als er één slaaf bestaat in een wereld waarin de slavernij wettelijk is afgeschaft, dan kan het bij nadere beschouwing ook zo zijn dat er miljoenen slaven zijn.

Bales geeft toe dat zijn cijfers verre van exact zijn. John Miller, de antislavernijpaus van Amerika, zei tegen me: `De slachtoffers staan niet keurig in de rij om zich te laten tellen, Ben.’ Bales stond open voor kritiek in de hoop ongelijk te krijgen. Maar de regionale onderzoeken die vervolgens werden uitgevoerd versterkten zijn beweringen alleen maar. Uit een uitgebreid rapport van de Internationale Arbeidsorganisatie blijkt dat er alleen al in Azië 10 miljoen dwangarbeiders zijn. Het wereldwijde aantal moest dus wel gigantisch zijn. En voor mij niet te bevatten.

`De dood van één mens is een tragedie,’ schijnt Stalin, die wel bekend was met het onderwerp, te hebben gezegd, `de dood van een miljoen mensen is een cijfer.’ Dat was de eerste reden waarom ik dit boek wilde schrijven. Ik kon niet bewijzen wat het exacte aantal slaven was en dat wilde ik ook niet proberen. Maar ik wilde wel laten zien wat slavernij voor hen betekent.

De tweede reden om aandacht aan het onderwerp te schenken was dat mijn regering dat ook deed. Een week voor de verkiezingen van 2000 ondertekende president Bill Clinton een wet die bescherming bood aan de slachtoffers van mensenhandel. Voor het eerst zag een Amerikaanse president de wereldwijde afschaffing als een nationale taak van Amerika. De nieuwe wet vroeg om programma’s om de slavernij uit te bannen en schreef voor dat het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken landen in categorieën moest indelen op grond van hun inspanningen op dat gebied. De eerste categorie was voor landen die vooruitgang boekten op het gebied van de afschaffing. Als een land in de derde categorie viel, werd het berispt vanwege het gedogen van slavernij en kon het op sancties rekenen. John Miller, van wiens bureau het rapport afkomstig was, wilde op die manier de praktijken van buitenlandse regeringen aan de kaak stellen.


Download het fragment als PDF

'In zijn afgrijselijk goede reportages brengt Skinner moedig de ongelooflijke maar welig tierende hedendaagse praktijk van slavernij in de openbaarheid, een beeld scheppend van de wereldwijde handel in mensenlevens. De gedetailleerde beschrijving van allerlei vormen van misbruik is weerzinwekkend, maar er is hoop: door de slachtoffers een stem te geven helpt Skinner hun waardigheid terug te winnen en hij maakt cruciale stappen voorwaarts om dit schaamtevolle hoofdstuk van de geschiedenis af te sluiten.' - Bill Clinton

Interview op VPRO.nl

E. Benjamin Skinner toont aan dat er niet alleen slaven zijn in verre oorden als Sudan en India zijn, maar ook bij ons in het Westen. We willen het alleen niet weten.

Bron: Boeken.VPRO.nl

Interview in De Pers

Ben Skinner probeert 27 miljoen slaven te redden. Door hun verhalen te vertellen. Ook tijdens het WK in Zuid-Afrika, waar de uitbuiting van kinderen en vrouwen hoogtij zal vieren. Met dank aan de FIFA.

Bron: DePers.nl

Lezing voor het John Adams Institute

Er zijn in tegenwoordig meer slaven in de wereld dan ooit eerder in de geschiedenis. E. Benjamin Skinners A Crime So Monstrous is een diepgaand boek dat deze moderne slavernij tot op de bodem uitzoekt. Skinner noemt namen, neemt de lezer mee in steegjes en gebouwen waar mensen worden gekocht en verkocht, en legt de hele handel bloot. Het boek kan Elie Wiesel, John McCain en Bill Clinton, die het boek “gepassioneerd” en “een verschrikkelijk verhaal” noemde, tot haar aanhangers rekenen. Het is geen prettig verhaal, maar wel een dat een weldenkende persoon verplicht is toch zich te nemen.

Bron: Weblogs.vpro.nl

Interview op Volkskrant.nl

De Amerikaanse journalist Benjamin Skinner doet wereldwijd onderzoek naar mensenhandel en slavernij. Hij toont aan hoe eenvoudig het kan zijn een slaaf te kopen....

Bron: Kunst.Volkskrant.nl

Skinner wint Dayton Literaire Peace Prize 2009

There is clearly in the book the great moral energy of the great American abolitionists like Theodore Weld, Theodore Parker, and William Lloyd Garrison. It does not offer merely a description or account of a problem but the cry for action.

Bron: Daytonliterarypeaceprize.org

Benjamin Skinner op National Public Radio

With $50 and a plane ticket to Haiti, one can buy a slave. This was just one of the difficult lessons writer Benjamin Skinner learned while researching his book, A Crime So Monstrous: Face-to-Face with Modern-Day Slavery.

Bron: NPR.org

bekroond met de Dayton Literary Peace Prize Non-fiction 2009