BOEKEN

BOEK

De schooldagen van Jezus

De schooldagen van Jezus

J.M. Coetzee

Simón heeft zijn hele leven ingericht rond zijn rol als pleegvader van de eigenzinnige jongen David. Toch is er méér nodig om het kind te begrijpen, te kunnen liefhebben. Hij zal zich open moeten stellen voor een wereld die hem onbekend was; de ratio en het denken loslaten, en toetreden tot een realiteit van intuïtie, gevoel, muziek en dans.

Ze zijn halsoverkop vertrokken, gevlucht voor de autoriteiten. Simón en Inés vinden een woning in Estrella, een rustige stad die vooral opvalt door het bijzondere opleidingsinstituut. Daar leert hun zesjarige pleegzoon Davi­d geen wiskunde of grammatica, maar – tot grote verbazing van zijn ouders – over het verband tussen sterren en dansen. 

De pragmatische Simón begrijpt niets van de school, en steeds minder van Davi­d. De jongen benadrukt voortdurend dat Simón zijn echte vader niet is, en Simóns levenslessen dringen niet tot het kind door; het gevoel dat Simón iets fundamenteels niet begrijpt, groeit met de dag. Maar ondanks de onorthodoxe lessen, waar ook schoolreisjes naar een nudistenstrand bij horen, ziet Simón de jongen opleven. Alleen Dmitri, de conciërge van het naast de school gelegen museum, baart hem zorgen. Waarom hangt hij de hele tijd bij de jongen rond, met zijn knipsels uit vieze blaadjes, en zijn obsessie voor Ana Magdalena, de bloedmooie danslerares? Waarom duikt hij overal op, op de meest onverwachte plekken en momenten, als een duvel uit een doosje? 

De schooldagen van Jezus toont ons een vader die zijn kijk op de wereld baseert op logica en feiten, die meer op zijn geest vertrouwt dan op zijn lichaam, en een zoon die in alles het tegenovergestelde lijkt. Maar dan gebeurt er iets in het schoolgebouw dat de hele stad op zijn kop zet. Langzaam ziet Simón in dat er misschien nog een andere kant van het menselijk bestaan is: iets naast denken en ratio. Het lichaam, het gevoel, de dans; iets wat vooralsnog ongrijpbaar voor hem was, maar waar Davi­d het levende bewijs van is. Simón zet alles op alles om zijn zoon te kunnen liefhebben en eindelijk te begrijpen.

   

'Coetzee is een schrijver die zijn gelijke niet kent. Daar ontkomen prijsjury’s niet aan, en zolang Coetzee boeken blijft schrijven die zo mysterieus en zo bezonnen zijn als 'De schooldagen van Jezus' zullen ze hem eens in de zoveel tijd de hoogste onderscheiding moeten toekennen.' – Vrij Nederland

‘Coetzee is een van de laatste humanistische schrijvers die we nog hebben’ – NRC Handelsblad *****


‘An unyielding triumph’ – The Independent


‘Maddening obscure – and brilliant’ – The Telegraph 

‘What we’re seeing is Coetzee having fun’ – The Financial Times 

'Coetzee presenteert je een fijn, klein, gaaf verhaal dat in al zijn helderheid geen antwoorden of verklaringen geeft. De truc is, zeggen we dan, het raadsel te vergroten. Het is Coetzee’s verdienste dat het raadsel het hele boek in beslag neemt.' – Joost de Vries in De Groene Amsterdammer

'Beter kun je het niet hebben: literatuur met nasleep in je hoofd.' – Trouw 

‘Fascinerend tweede deel van een even raadselachtige als betoverende romancyclus. Ongrijpbaar en onontkoombaar.’ – Rob Hartmans in NRC Handelsblad (beste boeken 2016)

**** De Volkskrant

***** De Standaard